This site is about Australian Kelpie Kennel McClaud’s Cradle, Australian Kelpie Jody and Labrador Retriever Perro.

Jody promoted to the B1-class. She won the 5th price and had a Clear Round!!!

Our sponsor:

McClaud’s Cradle is a member of the “Australian Cattle Dog & Kelpie vereniging”, (FCI licence). We try and do our best to breed healthy and sportive Australian Kelpies, following the regulations of the Australian Cattle Dog & Kelpie vereniging” .

For all news go to “New about this site“! Please sign our Guestbook.

Guestbook

This website in English? We are working on it! But several pages and posts are allready translated. Click the little british flag above several pages!

This website is best broadcasted via Mozilla Firefox. Download Firefox for free:

Down Under City Litter

03-01-2008

Jody’s Agility Filmpjes

Overige Filmpjes

Samen met Arianne gegaan dit keer, en Ester en Jet daar opgezocht. Deze twee laatste hadden besloten de dag in de schaduw door te brengen, wat onze voorkeur zeker niet had, dus hadden we een klein zonnetentje midden in de zon opgezet langs de B2 ring, waar we de kunst eens af gingen kijken, waar Jody en ik naartoe gaan werken de komende seizoenen.

De wedstrijd begon met het Spel bij Martin Schoffelmeer. Hij had een aardig pittig parcours neergezet, met een aantal omhalen en krappe bochten, maar het zag er zeker leuk uit, al was de insteek palen behoorlijk pittig voor de A-tjes.
Dat bleek later wel uit het resultaat. Er zijn er maar een paar die foutloos voorbij de palen kwamen (19 van de 63 deelnemers). Jody en ik hadden startnummer 23, dus er waren nog een aantal mensen voor mij waar ik de kunst van af kon kijken.
Toen ik aan de beurt was, had ik niet veel spanningen. Ten eerste omdat het een spel was, maar ten tweede vooral, omdat ik toch al m’n promotie op zak had, al wilde ik wel heel graag m’n best doen om weer eens foutloos rond te komen.

En dat deed ik dan ook. Het rondje ging behoorlijk soepel, al maakt Jody wel erg ruime bochten bij de omhalen en sprong ze een keer bijna terug! We waren als eerste foutloos rond met een niet al te gekke tijd! De rest van het spel hebben we op ons gemakje uit zitten kijken. Er waren er opvallend weinig die foutloos rond kwamen. Uiteindelijk waren er, behalve Jody en ik, maar 2 andere combinaties foutloos, en als ik de omstanders mocht geloven, waren wij de snelste. Dus de uitslag maar even afwachten, wat toch nog wel spannend werd, omdat het toch wel erg gaaf zou zijn, als we 1e waren! En ja hoor! Het klopte. Jody was de snelste van het Spel en behaalde een fantastische 1e plaats!

Het Vast Parcours was op het eerste gezicht erg goed te doen. Op het makkelijke af. Ware het niet dat het wel een beetje een race parcours was, en dat voor Jody vaak latten betekenden. Helaas kwamen we niet zo ver; Als een van de vele, vergistte Jody zich in de kattenloop, die op een rechte lijn leek te staan, maar toch iets afweek, en viel ze met een noodgang en een oerknal op haar zij op de grond. M’n hart zat in m’n keel en m’n maag draaide zich om! Ik schrok me helemaal wild. Ze maakte zo’n enorme smak! Ze kwam een beetje onzeker naar me toe, ik heb wat gevoeld en gekeken, maar kon niks aan haar merken en heb haar de kat weer opgestuurd. Gelukkig is ze niet snel onder de indruk van dit soort dingen (ik daarentegen wel…) en liep ze de kat weer gewoon op. We hebben daarna het parcours uitgelopen, waarbij ze maar 1 latje liet vallen, en waren zelfs nog binnen de SPT binnen. Maar dat maakte niet meer uit, we waren uiteraard al gediskt.

Met de schrik nog in de benen (en na een lang eind uitlopen van Jody) stonden we weer aan start voor de Jumping. Een pittig parcoursje met veel draaien, korte bochtjes en instinkers. Maar ik had er wel zin in. De kans dat een latje zou vallen was wel groot, vooral in de kortere draaien en wissels, maar ik vond het een echte uitdaging. Een goede oefening voor de B1! En we deden het lang niet slecht. Het parcours ging volledig als gepland, ik heb een hoop wissels kunnen maken die ook nog eens super soepel en lekker gingen en Jody was heel allert. Jammer genoeg vielen er wel 2 latten op de grond, maar het gevoel van een super vorm was weer aanwezig! Heel erg tevreden!

De dag werd verdeeld in 3 ringen. 2 van de ringen werden door ons ‘belopen’. De A’s in de ene ring, Perro de Veteraan in de andere.

Als eerste was A-spel bij Ton vd Laar aan de beurt. Het was een leuk parcoursje, die ik begon met een afstandstart. De eerste lat bleef liggen, dus het zag er goed uit… Helaas had Jody daar andere ideeen over, en liep me bijna omver toen ze perse de sprong wilde springen, in plaats van de palen. Het was een tijd-fout-uit, dus we hadden niet veel punten verzameld. De rest van het parcours verliep foutloos, maar een heel fijn gevoel had ik er niet over.

Al snel na het spel, was het de beurt aan Perro. Charles de Fijter had een leuk VP neergezet, maar helaas staan in zo’n VP raakvlakken… Maar, wat schetst mijn verbazing; We liepen een heel aardig rondje. De wip werd een hele mooie flyer, daarna had ik verwacht dat hij wat verder vooruit zou werken, maar ik moet er duidelijk nog even aan wennen dat hij tegenwoordig veel meer op me let en reageert. Een weigering was het gevolg. Na te hebben hersteld, liep Perro helaas een staander van een sprong omver, wederom omdat hij net even iets te scherp op me reageerde. Maar, hij blijft verbazen; Hij had de afloop van de kattenloop!!! We hebben nog een fout gekregen, waarvan ik de oploop wip verdenk. We hebben ons geplaatst, al was het op de laatste plaats boven de disken Ik was trots!

Het werd al snel tijd voor het VP van Jody. Het was een pittig rondje. Wel leuk, maar voor Jody toch wel wat rottige bochten. Na de start stonden de band en nog een sprong, en daar recht achter de schutting, die nog niet genomen mocht worden, want eerst moesten we rechtsaf een half sterretje in, door de tunnel, over nog een sprong en dan toch die schut. Veel honden zagen we daar de mist in gaan.
Aan de start had ik besloten om gewoon m’n best te doen, maar er toch echt maar niks van te verwachten. Het werd wel heel lastig voor Jody om foutloos rechtsaf te slaan met die schutting in de logische lijn. Maar dat viel dus reuze mee; Jo sloeg netjes rechtsaf, liet alle latten liggen, ik kon me inhouden en sloot pas aan toen ze de schut op ging. En op dat moment ging het door m’n hoofd “Zou het..??”. Na de schut een sprong en dan de wip. Jody maakte een hele wijde bocht en wilde de kat oplopen! M’n attentie commando kwam gelukkig net op tijd en ik kon haar van de kat af houden en de wip op sturen. Maar, door dat alles was ik vergeten te wisselen. Nu liep ik aan de verkeerde kant. Ze moest na de wip twee sprongen en dan linksaf een tunnel in. Maar er lag rechts ook een tunnel, en ik liep aan haar rechterkant. Ja hoor, na de tweede sprong landde ze naar rechts en was al onderweg. Ook hier kon ik ternauwernood voorkomen dat ze de verkeerde tunnel in schoot en nam ze de goeie.
Het volgende obstakel waren de palen (de kattenloop na de tunnel zou geen probleem vormen). Ze is wel vaker zomaar langs de palen heen gerend en het zou zo zonde zijn als dat nu het geval zou zijn. Maar ook hier ging ze gewoon goed. Restte nog de tunnel, hoog, tunnel en de finishsprong!! De zenuwen begonnen echt te gieren nu… de lat bleef liggen, de tunnel in en de laatste sprong, niet te vroeg juichen… FOUTLOOS!!!!!! Jody had haar 3e U’tje verdiend! Vanaf 28 mei a.s. promoveren we naar de B1-Large! Ik kan m’n geluk niet op!

De jumping van Perro ging daarna best goed. Helaas weer even zo’n moment waarin ik nog even moet wennen aan zijn snelle reactie, waardoor ik hem langs de sprong riep. Hij had inmiddels alweer een volgende sprong genomen, dus liepen we een disk op. De rest van het parcours liepen we foutloos uit! Super toch!?

De Jumping van Jody ging niet helemaal als gepland. Het was een pittig begin, maar dat vormde geen probleem. Ik was nogal uit m’n concentratie door de overwinning van daarvoor (we waren trouwens als 5e geeindigd), dus liepen we al snel in het parcours een disk op! Helaas. Maar onze dag kon toch al niet meer stuk!

Reste nog het spel van Perro. Ook deze ging weer super goed. Helaas liep hij de tweede lat eraf, dus hadden we slechts 1 punt verzameld. Hij sloeg nog een sprong over, maar we hebben de rest wederom foutloos afgemaakt! Eindconclusie: Laatste plaats ;-)! Maar ik wil onze veteranen concurrenten even waarschuwen. Want geloof het of niet; We komen er aan!

groetjes
Claudia

… Nou, dan rij en loop ik toch? Maken we er ondanks dat toch een gezellige dag van, maar doe ik het zware werk En zwaar was het!

Om 8:00u aangekomen in ’s Gravenzande, een plekje voor de tent gevonden en opgezet en ons geinstalleerd bij de ring waarin wij moesten lopen. Een extra stoel voor Ester om haar auwie voet op te leggen, een kopje koffie en een broodje. Zelf ik kreeg ondanks de spanning een broodje naar binnen!

Het eerste onderdeel van de dag was het Spel. Een Tijd-Fout-Uit bij Corrie Vink. Als eerste mocht ik met Swiffer aan de start. De zenuwen zaten toch echt heeeeeel hoog in m’n keel, ik had tenslotte nog nooit met deze hond gelopen. Nog niet eens een klein rondje, een paar sprongen of wat dan ook op het trainingsveld. Ik had wat stukjes salami en een hoop tips van Ester gekregen (waar ik overigens nog net ff iets zenuwachtiger werd..), waarmee ik Swiffer voorbereide voor de strijd…
Na een tijdje wachten was het onze beurt. Ik zette Swiffer bij de start, had van Ester begrepen dat hij vast niet zou blijven zitten, dus ik startte tegelijk met hem. De eerste wissel ging al gelijk heel goed, het raakvlak van de Schutting was foutloos (!) hij ging de tunnel in, toen de wip over en was tot de palen nog steeds foutloos. En wat schetste mijn verbazing; Hij ging ook foutloos door de palen!! Het stuk dat daarna kwam, was niet meer zo moeilijk en dus kwamen we foutloos over de eindstreep! Onze tijd 41.92, was goed voor een 5e plaats!!!

Toen was de beurt aan Jody. Dit ging ook super goed. Bij mijn voorgangers zag ik de sprong voor de wip steeds fout gaan, omdat de honden laag uit de tunnel kwamen en zich ook alvast laag maakten voor de wip en daarom de lat van de sprong eraf tikten. Ik was daar dus op voorbereid, gaf Jody alle tijd om daar te herstellen van de tunnel en de sprong foutloos te nemen. Na de wip was het moeilijke stuk voor Jo. Daar moest ze een zeer krappe 90 graden bocht draaien, waar ik haar al voor nr. 10 wilde voorbereiden dat ze rechtsaf naar 11 ging. Helaas ging dit niet helemaal volgens plan en viel de lat van 10 eraf. De rest van het rondje ging verder keurig, al vloog ze de schutting op ipv de tunnel in, maar de rest vd latten bleven liggen en we hadden een super snelle tijd van 29.58, wat samen met de behaalde 9 punten, goed was voor een 17e plaats.

Daarna was de Jumping aan de beurt. Hier mocht ik eerst met Jody starten. Het parcours was erg leuk om te lopen, al zaten er voor Jody een aantal moeilijkheden tussen. De eerst valkuil bleek al bij nr 3 te staan; Jody landde na de breed alweer bijna voorbij nr. 3 (ik had dit niet verwacht, want de sprong was het enige toestel wat daar in de buurt stond, dus nam ik aan dat ze toch wel zou proberen die sprong te nemen) en liep voorbij deze sprong. Grrr.. dat was even flink balen. Ik heb haar netjes teruggehaald, omdat ik wel graag een tijd neer wilde zetten en ging toen op volle snelheid en met het nemen van veel risico’s weer verder. De risico’s die ik genomen heb, korte wissels en meer snelheid maken, resulteerde in een super strak en mooi rondje, met helaas nog 3 latten bovenop de al behaalde weigering. Ik ben er toch super tevreden over; Ze nam de palen netjes, ondanks de wat lastige insteek, de wissels gingen super strak en het sterretje was heel netjes. Met een tijd van 34.06 (4.02 m/s) werden we 39e.

Toen was Swiffer aan de beurt. Na ons perfecte rondje, waren m’n zenuwen aan de ene kant gezakt, maar aan de andere kant zag ik ons nog een keer zo’n foutloos rondje lopen en werd ik daar toch wel weer een beetje zenuwachtig over. De start ging weer prima, tot aan de tunnel (7), waar hij even afgeleid werd door iets langs de kant (ik dacht dat er een pup zat..). Toch kreeg ik hem weer mee en door de tunnel heen en ging ik weer met frisse moedt verder over de sprong en weer een tunnel in. Swiffer ging er in een keer in, waar ik heel blij mee was, ik zette de wissel in die ik wilde maken na de tunnel en…. hoor achter mij een lachsalvo losbarsten en dacht: “mmm… ‘hahaha’ kan niet goed zijn…” Toen ik me omdraaide, bleek dat idd het geval te zijn; Swiffer was op zoek gegaan naar Ester en hij had haar gevonden! Na een tijdje m’n best doen kwam hij toch nog met me mee en liepen we de rest van het parcours weer foutloos uit. Helaas hadden we toch al een disk gekregen, omdat hij het parcours verlaten had…

Na de pauze, en de enige 3 regenspetters die er gevallen waren, was het tijd voor het Vast Parcours. Deze liep ik weer eerst met Swiffer, maar dat begon al niet echt goed. Hij was niet meer geconcentreerd en wilde eigenlijk al niet meer met me mee. Maar na een tijdje oefenen en spelen, kreeg ik hem toch nog zo ver om mee te gaan. Hij liep al gelijk na de start bijna een disk op door richting band te gaan, maar ik kreeg hem toch nog over de kat. Hier ging de afloop helaas niet foutloos (m’n verkeerde kant..) maar toen we foutloos verder gingen naar de schutting, ging deze super goed. Hij liep de afloop helemaal af (m’n goede kant..), maar had toch eigenlijk wel graag een snoepje van me gekregen! En dat was te merken. Toen we verder gingen en bij de palen aankwamen, had hij eigenlijk al zoiets van; “Waar is Ester? Zij heeft wel altijd wat lekkers voor me..!” en hij stond dus eventjes te loeren waar ze ook al weer zat. Ik kreeg hem weer mee, maar hij stak helaas verkeerd in. Toch ben ik door gegaan, want ik wilde op dit laatste rondje niet ineens de lol weer uit dit toestel halen, dus liepen we een disk op. Het laatste stuk ging weer super met volle snelheid, tot we weer aan de kant van het veld kwamen, waar Ester stond te filmen (ja ja, het staat echt allemaal op film) en ik kreeg hem dus niet meer de slurf in. Ondertussen was ik al volledig leeggelopen, dus heb ik het opgegeven. Swiffer zat alweer keurig netjes naast Ester en ik heb z’n riem maar eventjes opgehaald! Deze laatste bleek dus iets te veel van het goede voor hem.

M’n laatste kans met Jody op het laatste U’tje voor vandaag. De zenuwen begonnen me echt flink parten te spelen, en voor aanvang bij de start begonnen m’n oren te suizen en ik begon vlekken voor m’n ogen te zien… De zenuwen waren niet te harden gewoon. Aan de beurt, zette ik Jo voor de start neer, liep naar de andere kant en ging gelijk van start (tegen hetgeen ik verkent had in..) Toen ik weg rende schoot het al door me heen: Veel te snel gestart, nu valt de lat. En ja hoor, de lat viel op de grond: Geen kans meer op een U’tje. Balend en wel, ging ik toch geconcentreerd verder, want ook dat had ik verkent; Bij een fout toch doorgaan. Straks in de B1 kunnen we nog een hoop punten verdienen, ondanks dat we een fout hebben. Het recht oversteken van de ‘box’ in het parcours, leek voor mij een enorme uitdaging, maar in de praktijk ging het juist super strak. Na de tunnel moesten we diezelfde ‘box’ weer oversteken, maar dan de andere kant op. Ook dit ging super strak, maar helaas draaide Jody iets te strak om de staander heen, en liep ze deze, en daarbij de hele sprong, omver. Nog een fout. De rest van het parcours ging snel, soepel en foutloos en vooral mijn eigen tempo kon ik vanaf de palen heel goed en constant houden. Ik ben dan ook super tevreden over dit rondje, wat met een tijd van 36.52 (4,19 m/s) goed was voor een 18e plaats.

Na een super mooie, zonnige en warme dag, mochten we nog even wachten om Swiffer’s prijs op te halen, en toen weer een lange rit naar huis. Volgende week een nieuwe poging bij KC Amsterdam.

Op de afgesproken tijd kwam Ester, net zo brak als ik, me ophalen met haar enorme bus. Door haar uitlaatservice, had ze voor iedereen een hokje, wat wel zo goed uitkwam met Perro en Swiffer in één bus. Alle bagage in de overige hokken gestopt en gaan met die banaan.

Het was wel zo gezellig met z’n tweetjes die kant op touren, vooral toen aan het einde van de rit, de tomtom niet op de hoogte was van het afvalteren van de weg die we volgens tommy toch echt moesten nemen. Na wat heen en weer gescheur, zijn we uiteindelijk bij de goede afslag uitgekomen (lang leve de ouderwetse route beschrijving) en kwamen we toch nog ruim voor aanvang van de wedstrijd, aan op het terrein, waar Daphne en Leo al een mooi plekje gereserveerd hadden in het blauwbekkenweer! Na nog meer blauwbekken stond ook onze tent, hadden we de startnummers binnen en konden we er tegenaan.

Ester moest in ring 1 starten en ik in ring 2. Dit maakte het schema behoorlijk druk, want ik wilde Ester toch wel graag eventjes helpen bij haar eerste A wedstrijd. Die hulp bleek echter niet helemaal nodig, want nadat ik zelf verkend had, liep ik haar rondje eventje mee, en ze had zich prima voorbereid. Omdat Ester starnummer 10 had, was ze al vrij vlot aan de beurt. Met de camera in de aanslag, werd Swiffer eerst toch wel een beetje angstig van die rare luidsprekers langs het veld. Maar tijdens de warming-up kreeg Ester hem toch weer bij de les en konden ze de ring in voor het Spel bij Kees Stoel. Tijdens dit enorm lange parcours, telde alleen de goed gelopen toestellen. De start was even wat ongeconcentreerd bij Swiffer, maar al snel had Ester z’n koppie er weer bij en liep hij hartstikke netjes. Helaas waren de raakvlakken nog wat slordig, maar hier wordt aan gewerkt. De palen gingen wel super goed en dat was voor Ester toch wel een hekel punt. Mooi eindresultaat van 17 pts (dus 17 foutloze toestellen van de 20) en een 19e plaats.

Toen waren Jody en ik aan de beurt in ring 2 bij Corrie Vink. Het spelletje bij Corrie was een tijd-fout-uit, dus na de eerste fout werden goed genomen toestellen niet meer meegeteld. De start begon met een lange lijn; 2 sprongen, de wip en weer 2 sprongen achter elkaar, waarna ze linksaf de tunnel in moesten, maar voor de laatste sprong stond aan de linkerkant nog een sprong uitdagend te zijn. Dan komt toch het voordeel van Jody’s stabiele raakvlakken naar voren; Ik heb net even iets langer gewacht met het doorsturen na de wip, zodat ik net even een stapje voorsprong had en ik haar zo toch over de laatste sprong kon krijgen en de juiste tunnelingang in. Daarna kwam een simpel wisseltje en een haakse insteek op de palen. Dit is tijdens de trainingen een peulen-schillen-insteek, maar vandaag had Jody niet zoveel geduld, en die palen houden alleen maar op, dus rende ze er, tot mijn grote schrik, met een noodvaart langsheen. De rest van het parcours ging best netjes. De lat voor de palen was al gevallen en er viel nog een latje voor de schutting, maar verder was het een net parcoursje. We hadden 7 pts verzameld en kregen daarmee een 13e plaats. Ondanks de weigering op de palen toch een tijd van 39,84 sec.

Daarna was het de beurt aan de veteranen; Perro. Het spel werd ook bij Corrie Vink gelopen, waar hetzelfde parcours bleef staan, maar de schutting en de band werden vervangen door een tunnel en een sprong. Dus het was een race-start en zoals te verwachten viel, was Perro hier niet bepaald op te handlen. Door zijn enorme snelheid en lompigheid, viel hij van de wip af, waarna ik hem weer aardig onder controle had. We hebben het parcours al met al niet gek afgerond. De afloop van de kattenloop was niet helemaal genomen (of helemaal niet ) en we sloegen een paar sprongetjes over. Maar alle latten lagen er nog op, we hebben ongeveer het parcours gelopen zoals die bedoeld was, en nog veel belangrijker; We hebben zo’n lol gehad!!! Perro werd 9e (van de 11!) met 2 pts en de 3e tijd; 35,62 sec.

Na het ombouwen naar het Vast Parcours, vond er een stoelendans plaats. De lopers van ring 1 gingen naar ring 2 en andersom. Ester moest haar VP dus bij Corrie lopen. Ook bij deze start was Swiffer wat afgeleid. Ditmaal door een hond die langs de ring hem aan het fixeren was. Best jammer dat de eigenaar van zo’n hond dat niet door heeft en niet eventjes ingrijpt. Maar gelukkig heeft Ester stalen zenuwen en is Swiffer volledig toegewijd aan Ester, dus meneer ging gewoon weer mee om z’n werk te doen. Hij begon met een klein afloopfoutje (die achteraf op de video in slowmotion afgespeeld goed te zien was, maar in werkelijke snelheid toch knap lastig) maar ging super goed verder. Ester maakte achterin tussen de twee tunnels een keurige wissel, de wip ging super en de band ook. Maar toen kwamen de palen; Swiffer is waarschijnlijk de enige hond ooit, die als voorkeurskant op de palen Rechts heeft. Zodra hij de palen aan de linkerkant van Ester moet nemen, dan gaat het mis. En zo ook hier; Hij maakte tot 3 keer toe een weigering op de palen, en werd gediskwalificeerd. Erg jammer, maar het was niet anders. Ze hebben samen de rest van het parcours keurig afgerond.

Toen was de beurt weer aan Jody en mij. Een leuk VP bij Kees Stoel, met wel wat uitdaging erin. We starten heel goed, met een eeeeeenorme snelheid. Terugkijkend op de video leek het wel of het beeld versneld afgedraaid werd, maar mijn ietwat tragere tred bewees het tegendeel. Ze vloog werkelijk door de tunnel en kwam daardoor niet helemaal netjes voor de sprong uit, waar ik een wissel in gedachten had, om haar zo recht voor de palen te krijgen. De lat viel er tragisch genoeg af en ook nu weer rende Jody met volle snelheid langs de palen. Enorm balen dus, want stiekem hoopte ik toch op dat U’tje. Concentratie weer opgepakt en verder gaan. Na de wip stonden twee sprongen een beetje lastig na elkaar, dus ik had bedacht om ietsjes tegen te draaien en haar dan iets rechter op die sprong te krijgen. Helaas, ik maakte m’n beweging niet concequent af (wat weer heel mooi te zien was op het filmpje) en ze ging keihard rechtdoor de schutting op; Disk. Het laatste stuk daarna was helemaal niet slecht. We hadden nog één keer een Disk-moment (ze nam vanaf nr.15 de finishsprong nr 20), maar dit was eigenlijk nog wel heel knap ook; De hoek van de beide sprongen was voor Jody erg lastig, maar toch liet ze de latten liggen! Nog een knappe strakke wissel voor de schut en toen finishen!

De beurt was weer aan Perro; Het VP werd ook bij Kees gelopen, die toch wel even iets heel anders voor de Veteranen bedacht had. Bij het verkennen leverde dit toch wel een hylarisch conclaaf over sprong 2 op met Kees. Ik stelde voor om gewoon rechtdoor te gaan van 1 naar de palen, maar hij vond dat dat probleem een handlers fout was en makkelijk op te lossen. Hij had Perro immers nog nooit ontmoet Eenmaal aan start gekomen ging ik toch m’n best doen om Perro over 2 te krijgen, zonder dat hij de ene tunnel (nr.19) of de andere (nr.6) zou nemen, wat nog lukte ook! Helaas ging de insteek palen mis, heb ik hem een keer over gedaan, kwam aan de verkeerde kant uit, kruiste nog net eventjes achter hem langs, waarna Perro de kluts kwijt raakte en we de palen niet meer netjes afgemaakt hebben. Toch maar lekker verder gelopen. Na nr. 6 vloog hij over de finishsprong heen, en verderop in het parcours (na de slurf nr.9) zag hij de schut buiten het veld staan en wilde die eigenlijk wel graag nemen. Maar ik kon nog net voorkomen dat hij de ring uit ging, liep wel langs nr 10 heen, maar de korte bochtjes en wissels van 11 t/m 14 gingen super en zelfs het raakvlak van de wip was netjes!!! Dat maakte alles al goed. Dat we dat stukje foutloos gedaan hebben, is voor mij al een heel prestatie. Daarna was er een lang stuk naar de kat, waar hij natuurlijk het raakvlak volledig miste. Ook de ingang van de tunnel koos hij verkeerd uit, maar uiteindelijk hebben we de finishsprong toch nog bereikt. En Kees? Die stond er hoofdschuddend en grinnikend bij !!!

Het was ondertussen tijd voor de Jumping. Weer een kleine stoelendans, dus ik mocht met Jody de JP bij Corrie lopen. Het was een behoorlijk technisch parcours. Op zich geen probleem, maar de kans op latten bij Jody was erg groot. Het grootste dillema was de start. Hoe kreeg ik haar over 3 en dan 4, zonder dat de latten gingen of ze te ver door draaide en de tunnel in zou vliegen? Een afstandstart durfde ik vandaag even niet aan (heb al eerder alleen het 1e latje gehad, door een afstandstart..) dus ik koos ervoor samen met haar te starten. Ik wilde niet teveel verbale commando’s geven, omdat dat vaak aanleiding tot latten gooien is, maar ik moest haar wel duidelijk maken dat ze over 3 moest gaan. Lastig pakket dus… Eenmaal aan de start heb ik de knoop doorgehakt; Ik ging samen met haar starten, zou een korte verbale commando geven en hopen dat het genoeg zou zijn. Helaas, m’n commando kwam te laat. Ze landde voorbij nr. 3 en ze kon met geen mogelijkheid meer over die sprong heen komen. Ik ben gewoon doorgegaan, want het maakte nu toch niet meer uit. Na de tunnel kwamen de palen, en mijn doel was toch wel dat ze die nu gewoon goed zou doen. Dat is gelukt. Na even een keer goed terugfluiten, stak ze goed in en maakte ze ze netjes af. Verderop weer een foutje van mij; Van 9 naar 10, maakte ik m’n verbale commando niet af, en toen ik dat deed dacht ik al bij mezelf “Nu gaat ze rechtdoor”, en dat deed ze dus ook. De rest van het parcours ging super. Foutloos, heel soepel en alle latten bleven keurig liggen!!! Ondanks de disk toch echt super tevreden. Volgende wedstrijd (13 april bij DVS) gaat dat U’tje komen!

Ester mocht met Swiffer de JP bij Kees Stoel lopen. Hij had een erg leuk parcours neergezet. Ze had goed verkend, heeft inmiddels goed door wat Swiffer’s sterke en zwakke punten zijn, en speelt daar goed op in. En dus stond ik te filmen met m’n hart in m’n keel. Ze bleven maar foutloos en ze bleef maar foutloos. En ze gingen hard!! En toen.. op het punt waar Ester zelf al had gezegd “Ik móet hier echt even tegendraaien, anders gaat hij links langs mij en de sprong heen”, gebeurde wat ze voorspeld had. Ze had na de vliegende start geen kracht meer om aan te zetten, Swiffer zat al kort achter haar, en hij ging haar links voorbij. En als klap op de vuurpijl sprong hij ook nog terug over een sprong; Disk! Wat zonde nou! Maar zo goed gelopen. Echt erg knap. Op het laatste nog eventjes een wissel langs de uitgang van de tunnel! Dat U’tje komt ook vanzelf wel!

De afsluiter van de dag was Perro; Zijn JP was ook bij Corrie. Een leuk parcoursje met een aantal lastige puntjes. Een echte uitdaging. De start begon nogal hectisch. Ineens was Daphne met Nero al geweest en was ik ook al aan de beurt. Dus snel met die hond de ring in, nog even kijken ‘waar moet ik ook alweer heen’ en gaan met die banaan. Tja, en dat is nou net hoe een start met Perro niet zou moeten gaan. Hij raakte z’n zelfbeheersing al bij de eerste bocht kwijt en liep Corrie bijna van d’r sokken! De Disk kwam dus alweer erg snel. Maar nadien heb ik hem weer eventjes verteld dat we het spelletje SAMEN moeten doen, en dat begreep hij heel goed. Hij deed heel erg zijn best en maakte er uiteindelijk toch nog een best leuk rondje van! De volgende wedstrijd (27 april Culemborg) zal ik m’n best doen om mezelf ook iets beter te concentreren en ook iets beter m’n best te doen. Ik heb vandaag vooral heeeeeel veel plezier met hem gehad. Ik was eigenlijk wel een beetje ontroerd hoe leuk hij het vond, en vooral nadat Corrie tot twee keer toe tegen me zei dat ze het zo leuk vond om mij weer met Perro in de ring te zien, heb ik mezelf een schouderklopje gegeven dat ik dit toch weer mogelijk heb gemaakt voor hem! Dit was voor spek en bonen, de volgende keer ga ik voor de punten ;-)!!

Baaya

Eigenaar: Linda Sievers
Geboorte datum: 03-01-2008
NHSBnr: 2686480
Chipnr: 528140000307305
Geslacht: Teef
Kleur: Zwart
Hoogte: ..cm
Gewicht: 11 kg
Gebit: het wisselen is begonnen…
Ogen:
HD:
Titel:
Overig:Baaya woont bij Linda, maar op papier is ze van Yvonne van Es. Yvonne zal in de toekomst, als alles goed gaat, onder haar kennelnaam ‘of the Two Chestnuts’ fokken met Baaya.

Foto’s en Post van…

Baaya

Mika

Eigenaar: Frieda & Evert
Geboorte datum: 03-01-2008
NHSBnr:2686481
Chipnr:528140000310449
Geslacht: Teef
Kleur: Chocolade Bruin
Hoogte: ..cm
Gewicht: 8,3 kg
Gebit:
Ogen:
HD:
Titel:
Overig:

Foto’s en Post van…

Mika

Copper

Eigenaar: Aukje & Remco
Geboorte datum: 03-01-2008
NHSBnr:2686479
Chipnr:: 528140000310327
Geslacht: Reu
Kleur: Zwart
Hoogte: ..cm
Gewicht: 10,7 kg
Gebit:
Ogen:
HD:
Titel:
Overig: Copper heeft het certificaat voor de puppycursus gehaald.

Foto’s en Post van…

Copper

Leewan

Eigenaar: El Stok
Geboorte datum: 03-01-2008
NHSBnr:2686477
Chipnr.:528140000311216
Geslacht: Reu
Kleur: Zwart
Hoogte: ..cm
Gewicht: 11 kg
Gebit: het wisselen is begonnen…
Ogen:
HD:
Titel:
Overig:

Foto’s en Post van…

Leewan