Vandaag was het de beurt aan KC Hoogeveen om op hun enorme terrein de B1-selectie wedstrijd te organiseren. Niet al te vroeg vertrokken Jody en ik richting het noorden, waar we twee dagen geleden ook al gereden hebben (toen we naar de Open wedstrijd van KC Assen gingen). We waren rond half 9 aanwezig op het terrein en sloegen ons kamp op bij de HSHattem’ers.

Wij zouden ons VP beginnen bij Jurgen Smit. Hij had een ontzettend leuk parcours neergezet. Er zaten wat pittige stukjes in, maar die hoefden geen probleem te vormen. De start was het lastigst. Daar zag je bij mijn voorgangers ook veel latten vallen. Er stonden twee sprongen en de kat op een rechte lijn achter elkaar, maar de kat, en ook de schutting die daar parallel naast stond, deden nog even niet mee, maar wel de sprong die op bijna 180 graden van de tweede sprong stond. Ik zette Jody zo neer, en nam mijn positie zo in, dat ze om me heen moest draaien en zo perfect voor de sprong uit kwam en zonder problemen de tunnel in vloog. Daar had ik zelf een kleine hapering, want ik wilde niet te snel naar de sprong, zodat ze aan zou zetten en de lat zou gooien, maar ik was er al wel! Toen de wip. Doordat ze de afgelopen paar wedstrijden niet zo netjes werkte op de raakvlakken, twijfelde ik om m’n geplande BW te maken na de wip en stuurde haar zo de tunnel in…. Disk! WAT balen zeg! Dat liet ik dan ook wel blijken. Arme Jody was daardoor helemaal onzeker en het rondje ging daarna verre van vlekkeloos. Op het allerlaatste ging het toch nog goed en sloten we toch met een wat beter gevoel af.

Toch zat de pest er goed in bij mij. Ik heb dit seizoen maar erg weinig wedstrijden om te promoveren, en dit was juist zo’n goed parcours voor ons. En ik verbrui het door me niet aan m’n afspraken te houden! Dat is al de zoveelste keer en dus kan ik alleen maar erg balen van m’n eigen actie.. Maar Jody deed wel heel goed haar best en haar raakvlakken waren weer geweldig. Dat geeft me weer hoop voor de volgende keer.

De Jumping werd gelopen bij Jan Langius. Hij had een leuke JP neergezet met een aantal lastige stukjes. Zo gingen heel erg veel honden er bij de 10e paal uit, omdat je daarna haaks naar links moest en daar ook nog moest voorkomen dat ze de verkeerde tunnel in gingen of een extra sprong mee pikten. Ik liep dan ook iets verder door langs de palen dan in eerste instantie de bedoeling was, en kwam wat akelig uit bij m’n geplande wissel. Ze keek al vol naar de verkeerde tunnel en draaide daarbij ook nog eens de verkeerde kant op, maar ik kreeg haar toch nog de goede tunnel is (kostte zo’n 2 seconden). Daarna ging het heel soepel naar het volgende nadenkertje. Daar hadden we ongeveer dezelfde situatie, maar de tweede sprong mocht dit keer niet genomen worden. Ik had daar een BW gepland, heb mezelf op de juiste positie gezet om haar weer om me heen te kunnen draaien en ze ging in een rechte lijn de goede tunnel in. Helaas kwam ik daar even niet snel genoeg van m’n plek en moest ik even op Jody wachten, tot ze de sprong nam en klassiek achter haar langs wisselde om het parcours daarna af te maken. Een van de latten kwam een behoorlijk eind omhoog, maar bleef toch liggen, toen nog een U-bocht en de finish en… FOUTLOOS!!!!! We waren eindelijk weer een keer foutloos en hadden samen gewerkt! Wat een opluchting. De plaatsing kon me niet zo schelen!

Tot ik zag hoe weinig het had gescheeld of ik een Podiumplaats had of niet. We waren 0,77sec te langzaam voor een derde plek. Die niet zo mooie wissel in het begin van het parcours had dus het verschil gemaakt op een tweede P, of ’slechts’ 60 punten! Ik ben nog steeds hartstikke tevreden hoor, want juist het feit dat we nog geen seconde verwijderd waren van een P maakt me trots. Het was alleen mooier geweest als het een P was geweest, omdat we niet op punten kunnen promoveren dit seizoen en die 60 punten dus eigenlijk waardeloos zijn. Maar dat we weer foutloos waren, na zoveel disken en zoveel latten, dat is het allerbelangrijkste van deze mooie zonnige dag! Op naar Breda!