Jody en ik trainen al behendigheid sinds ze 6 maanden oud was. Toen hebben we het uiteraard heel voorzichtig aangepakt, zonder belasting. Inmiddels durf ik steeds meer van haar te vragen, en verrast ze me steeds weer met haar kunnen!

Jody heeft inmiddels al heel wat prijzen en punten in de wacht gesleept; In 2006 begonnen ze met 18 maanden aan haar wedstrijd carrière en viel ze al snel in de prijzen. De meest opvallende prestaties in de A-klasse op een rijtje:

Na het behalen van genoeg U’tjes (3 om te promoveren, en één extra), promoveerde Jody per 28 mei 2008 naar de B1-klasse. Al snel haalde ze haar eerste Podiumplaats en miste op een haar na nog een volgende promotie naar de B2. Een overzichtje van haar beste prestaties in de B1-klasse:

Na een super spannend B1-seizoen in 2009, waar het vooral om het behalen van Podiumplaatsen ging, dacht ik, haalde Jody op de laatste wedstrijd van het seizoen nog genoeg punten om op de laatste kans te promoveren. In de einduitslag van het klassement, werd Jody 41e met 238 punten, waarmee ze promoveert naar de B2-klasse vanaf het nieuwe seizoen in 2010!

Jody en ik lopen wedstrijden bij Cynophilia en af en toe bij de FHN. In onderstaand schema vind je de uitslagen van de afgelopen jaren:

Wedstrijd Filmpjes Bekijk Jody’s wedstrijden op film

Zo nu en dan schrijf ik een verslag van de wedstrijden die we gelopen hebben. In de afgelopen jaren zijn het er aardig wat geworden. In het schema hieronder zijn ze gesorteerd op jaartal:

Back

Keurmeester: Mevr L. Mouchard (NL)
2 Uitmuntend, reserve CAC

16 mnd rastypisch teefje, nog volop in ontwikkeling.
Goed gevormd hoofd.
Goed aangezet en gedragen oren.
Goed oog en gebit.
Fractie lange lendenen.
Mooie staart.
Zeer vlot gangwerk.
Prima presentatie.

Keurmeester Dhr. J. Schepers (NL)
2 Zeer Goed

9 mnd, goed gebouwde teef die nog erg puppie achtig aandoet.
Fijn hoofd, goede ooraanzet.
Donker oog, sterk gebit.
Wat dunne hals, ruglijn mocht wat strakker.
Staart aanzet kon iets hoger.
Goede voorborst maar ribben moeten meer ontwikkelen.
Fijn bone, rechte benen, compacte voeten, mooie vacht.
Showt goed, goed gangwerk, moet in geheel nog meer ontwikkelen.

Het wedstrijdterrein van vandaag lag in Zaandam, ongeveer 50 minuten rijden voor mij. Daar aangekomen, de spullen (inclusief regenjas, paraplu, tent en extra warm kleedje voor Jody) op de kar gespannen en gaan met die banaan. Het terrein zag er in eerste instantie goed uit.

Totdat de eerste 50 van de ring mochten verkennen. Al na 8 minuten verkennen, was het achterste gedeelte van het veld murwe gelopen en begon het eerst zo mooie groene grasveld op een heus slagveld te lijken. Daarna mocht ik (en nog zo’n 49 andere deelnemers) verkennen. We liepen vandaag bij Ronald Mouwen en begonnen met het Vast Parcours.

Er zat vandaag een piepklein kansje in, om te promoveren naar de B2. Hiervoor moest ik ongeveer 2 keer in de top 5 terecht komen. Dan zou ik genoeg punten hebben om volgend seizoen in de B2 te mogen starten.

Voor mij waren 70 deelnemers aan de beurt geweest, en de een na de ander liep een disk op bij de palen. De meeste honden maakten de palen niet af, maar een groot gedeelte ging na 10 palen ook nog over een sprong heen. Ondanks dit allemaal gezien te hebben, hield ik me toch aan m’n plan: Ik heb dat niet herkent als een probleem voor Jody, dus zal het ook geen probleem voor Jody zijn… als het goed is.

Ik ging van start, afstand start, in beweging, waardoor geregeld de 1e lat valt. Dit keer bewoog hij wel, maar viel hij niet. De insteek palen was perfect en zoals verwacht, maakte Jody ze gewoon af. Toen over de breed, de tunnel in, een kleine voorsprong opbouwen, een sprong en toen de schutting, waaronder de tunnel lag. Jo nam (zoals verwacht en gehoopt) gewoon de schutting, mooie wissel van mij (al zeg ik het zelf) en toen een U-bocht (180graden) in de blubber. Deze ging ook goed. Toen rechtdoor de band en de wip en op afstand vanaf de wip Jo de slurf in gestuurd. Daar maakte ik een wissel tussen de slurf en de tunnel, om na de tunnel nog een wissel te maken. Maar die laatste durfde ik helaas niet te maken (glad, blubber, en lood in m’n benen). Daar ging de 2e lat van de volgende U-bocht naar de grond. Helaas. Daarna nog een sprong, de kattenloop en als finish nog 2 sprongen! 1 latje en een kanjer van een tijd! De uitslag: 9e met 44 punten. Ik steeg daarmee toch nog 22 plaatsen en stond nu op de 74e plek.

Wat een toch wel een heel klein beetje zuur was; Als dat latje niet gevallen was, omdat ik toch die wissel in durfde te zetten, was ik dik 1e geweest! Mijn tijd was slechts door 1 border collie verbroken, maar deze had 2 fouten! Degene die nu 1e was (en al genoeg P’s voor de B2 heeft), zat ruim 1 seconde onder mijn tijd!!! Oef, dat was dan m’n 2e P en zou nog eens 80 punten zijn geweest….

De Jumping werd ook bij Ronald gelopen. Een super leuk rondje en echt iets voor Jody en mij. Op dit rondje kwamen er toch een stuk meer foutloos rond, wat de kansen op genoeg punten toch nog ietsje kleiner maakte. Toen ik van start ging, had ik net 30 seconden daarvoor ontdekt dat ik al aan de beurt was. Ik had dus geen warming-up gedaan, geen concentratie oefeningetjes en ging dus vol adrenaline de ring in. De start ging niet helemaal zoals gepland. Jody ging dwars door nr.3 heen, waardoor de lat dus viel. Daarna een prachtige insteek op de palen en een rommeltje door mij. Ik kon nog net een weigering en een disk voorkomen door haar net nog uit de tunnel te houden en bijna vanaf stilstand de breed over te sturen. En daarna pakte ik het rondje weer super goed op. De rest van het parcours liepen we foutloos uit en ondanks het rommeltje bij die breed, hadden we toch nog een vrij snelle tijd van 33,83 (4,23 m/s).

Ik bleek 22e te zijn geworden, en toch nog 11 punten voor de competitie. Na een korte blik op de uitslag, bleek ik weer een latje verwijderd van een berg punten. Ik had de 5e tijd en had daarmee 60 punten kunnen verdienen. Een kort onderzoek naar de competitiestand vertelde me het volgende: Vandaag, op onze 7e B1-wedstrijd, waren we 1 latje verwijderd van een promotie naar de B2. Als ik toch die wissel in het VP had gemaakt, en daarmee had voorkomen dat dat latje gevallen was, waren we nu B2′ers! En dat maakt me super trots op Jody en op mezelf!!! We hebben dit jaar zo vreselijk veel bereikt: In januari is Jody bevallen van 5 geweldig mooie pups, al in april daarna (toen de laatste pup nog geen 2 maanden het huis verlaten had) promoveerden we met het 3e en 4e U’tje naar de B1, en werden we nog twee keer 1e op het spel. In juni liepen we in de B1 een 1e plaats op het VP, en kregen daarvoor een P (die twee jaar geldig is). En in de laatste twee wedstrijden behaalden we 115 punten en waren we slechts een latje verwijderd van een promotie naar de B2!!! We hebben onszelf heel stevig op de kaart weten te zetten. We hebben tijden gelopen, waarmee we menig Border Collie en Belgische Herder ruim achter ons wisten te houden! Dat is toch gewoon GEWELDIG!?!?!?!?!!!!!

Nu is het tijd voor de winterstop. Jody en ik mogen nog één keertje stralen op de Cynophilia Maters, waarvoor we ons met de 1e plaats in Delft wisten te selecteren. Dit gaat 18 oktober gebeuren. En daarna is het tijd voor rust, training en af en toe een Winter Competitie deelname.

groetjes
Claudia en Jody

De volgende morgen weer vroeg in de veren en vertrokken naar het veld. Daar was de groep ‘keurig’ in tweeen gesplitst. Angela, Mirjam en ik liepen in de ring van Ron van Straten. Tineke en Agnes liepen bij Adrie vd Bosch.

We begonnen dit keer, niet tot ieders vermaak, met het spel. Dit was een erg leuk rondje. Een snel rondje, met een paar lastige stukjes. Na een snelle start lag een sterretje rechtsom. Ik had voor mezelf het doel gesteld dat Jody dit rondje strak in zou gaan, wat lukte. Ze negeerde de tunnel die er achter lag, en ging vlak langs de staander van de 1e sprong rechtsaf en maakte een keurig strak rondje. Daarna kon ik haar nog net bij de breed weg houden om haar de juiste schutting te laten nemen. Een geplande wissel lukte niet, maar toch ging alles vlekkeloos. Na de kat, bleef Jo niet netjes op het GO commando wachten en vertrok iets eerder dan mijn berekeningen, daardoor was ik nog niet helemaal in positie en viel een element van de breed om. Daarna ronde we het rondje foutloos af met een 19e plaats en een heel keurige tijd! Super tevreden.

Daarna kwam het Vast Parcours. Ook hier zaten akelig lastige stukjes, die behoorlijk wat concentratie en handling-kunde vereiste. Bij de start ging het al bij velen mis. Hier vlogen de honden het verkeerde tunnelgat in, of ze gingen daarna niet naar de palen, maar de slurf in. Jody nam het goede gat en door dezelfde techniek als ik bij het sterretje in het spel gebruikt had, ging ze linea recta naar de palen! De dubbelsprong nam ze foutloos en kwam via de tunnel bij de wip terecht. Daar kwam een stukje waar veel honden de fout in gingen. Erg veel honden namen na de breed weer de verkeerde ingang van de tunnel. Ik bleef aan de rechterkant vd wip lopen, riep haar tijdens de landing vd breed en stuurde haar toen de tunnel in. Hierdoor nam ze de goede ingang. Toen de slurf in en naar de schut. Daar heb ik haar 1 tel laten inhouden, zodat ik op goede positie kon komen om de duitse bocht in te zetten. Deze ging vlekkeloos en we waren onderweg naar de finish. Nog eventjes twijfelde ik aan de goede sprong, maar het verkennen was goed geweest, wat automatisch nam ik toch de goede. Toen nog even die concentratie vasthouden tot het allerlaatst! En ja hoor, we waren binnen zonder foutloos!!! Eindresultaat: 5e plaats met 60 competitie punten!!!! We stegen van plek 134 naar 96 in het klassement!

De Jumping die daarna opgezet was, was helemaal gaaf! Ik had er helemaal zin in en had er hoge verwachtingen van! Helaas, het is niet gelukt. Mijn keuze om een afstandstart te doen, was niet de juiste. Hierdoor stond ik te statisch en ging de regel “geen-gehoor-rechtdoor” in. Jody vloog richting palen, en nam net nog 1 paaltje mee. Disk! De rest van het rondje ging gewoon weer vlekkeloos. Het was dan ook echt een top rondje. Ik kon Jo inhalen bij de palen, waarna ik haar in de goede lijn kon sturen richting de band. Na de tunnel heb ik een in mijn ogen strakke wissel kunnen maken en moest ik m’n benen onder me vandaan rennen om te zorgen dat ik op tijd bij het laatste sterretje was. Om eerlijk te zijn behoorlijk teleurstellend dat dit door zo’n stomme zet, zo jammerlijk afgelopen is… maar Jody deed het gewoon top! En ik ben weer trots op haar.

De weg terug naar huis duurde 2,5 jaar. We hadden een omleiding en file op de A2, ik was helemaal gaar toen ik thuis was. Maar er is door de 60 pts een piepkleine kans ontstaan dat we 4 oktober promoveren naar de B2! Ik ga deze kans met beide handen aangrijpen, maar ik weet ook dat de kans dat we op beide parcoursen in de top 8 terecht komen, erg klein is. En lukt het niet (wat waarschijnlijker is dan wel), dan gaan we volgend jaar gewoon weer in de B1 starten en zetten we deze koers voort!

groetjes
Claudia en Jody

Keurmeester Mevr. M. ten Cate (NL)
1 Veelbelovend, beste puppy van het ras.

8 mnd. Vrouwelijke teef, mooi in balans.
Vrouwelijk hoofd, voorsnuit iets korter dan schedel.
Voldoende amandelvormig oog, goed oor, mooie bovenbelijning.
Daarbij een voor een Kelpie mooie hoekingen.
Mooie onderbelijning.
Loopt vlot en uitgrijpend.
Mooie voeten, prima bone.
Goed voorgebracht.
Mooi temperament.

Al snel werd het toch weer wat droger, maar dat beviel de honden niet zo. Het eerste de beste ‘watertje’ wat in beeld kwam (het was meer een stinkende modderpoel) werd gelijk door een x-aantal kelpies bewerkt. De aroma kwam ons vanaf de kant al tegemoet. Dat beloofde niet veel goeds voor de natte Kelpie-lijven!

Het volgende poeltje was het weer raak: Baaya, Mika, Copper en Jody gingen als zotten in een noodgang door de blubber!

Mika, Baaya en Jody in de blubberpoel…

Baaya en Mika krijgen er geen genoeg van…

Na een klein stukje verder lopen, kwamen we een echte waterpoel tegen, waar echt in gezwommen kon worden. Pawee lag er al snel met een grote plons in, en al snel volgde Baaya. Pa en dochter zwommen zo lange tijd rondjes achter elkaar aan. Echt geweldig om te zien. Jody kwam de rust nog eventjes verstoren met haar hysterische manier van zwemmen (zie foto . Mika, Leewan en Copper bekeken de boel veilig vanaf de kant, ondanks aanmoediging van hun baasjes.

Copper en Leewan zochten elkaar, net als ‘vroeger’ in het nest, steeds weer op…

Pawee plonsde direct, Mika en Jody staan vanaf de kant te kijken, ook Baaya twijfelde nog even…

Copper vindt het al nat genoeg, Leewan (2x) vindt het maar spannend…

Baaya durft bijna, en gaat uiteindelijk achter haar vader aan, zwemmen, zwemmen, zwemmen…

Copper is al nat, Leewan vindt het water wel lekker, maar zwemmen…

Mamma Jody zegt: “kijk zo moet het”, of toch niet… Help!!!

En Pawee en Baaya zwemmen… en zwemmen… en zwemmen…

Mika, Leewan, Copper en Jody moedigen Baaya en Pawee langs de kant aan!!!

De wandeling ging weer verder, op weg naar een plekje om een groepsfoto te maken. Ondertussen regende het afwisselend wel en niet. Ach, tussen die bomen merkten we er toch weinig van. Alleen de fotocamera had er wat last van; Het was nogal donker weer, waardoor veel foto’s door de langere sluitingstijd wat wazig geworden zijn. Helaas…

Rennen…. wandelen…. Rennen…

Rennen… rennen… en netjes op een rijtje zitten…

Oeps.. Baaya staat.. Jody’s rug.. Mika staat.. Baaya staat…. hihi…

Mika, Pawee & Leewan, Baaya, Copper

De wandeling heeft alles bij elkaar 1,5 uur geduurd. De baasjes waren moe, de honden nog niet zo. Het was super gezellig, ondanks de natte omstandigheden. Op de parkeerplaats werden nog even wat stand- en kopfoto’s gemaakt. Na afscheid genomen te hebben van El, Siete en Frieda zijn Remco, Aukje, Linda, Peter, Copper en ik een lekker pannekoekje wezen eten in het nabij gelegen plaatsje Lage Vuursche. We gaan dit zeker nog eens herhalen!!!

McClaud’s Cradle Cobar (Leewan)

McClaud’s Cradle Copper (Copper)

McClaud’s Cradle Caloundra (Mika)

McClaud’s Cradle Canberra (Baaya)

Keurmeester Mevr. M. Baden (Denemarken)
1 Veelbelovend, beste puppy van het ras

Feminine bitch of good size, lovely head and expression
Needs of course to develop all over
Good neck, a little long in loin
Very well angulated
Well set ears
Nice dark eyes and correct bite
Stands and moves very well
Good coat and colour
Lovely paws
Well presented

In de eindkeuring beste puppy werd ze 4e van de 36 puppy’s

Jody en ik begonnen met het Vast Parcours. Het begin was het lastigst. Die begon met een ‘Duitse Bocht’. Ik wilde proberen Jody om me heen te laten draaien, zodat ze al gelijk op de goede lijn terecht zou komen om de Duitse Bocht te maken. Helaas nam Jody de band die rechts van mij stond (wel erg logisch trouwens..) en hadden we al na 1 toestel een disk. De rest van het parcours liepen we erg goed. Ik stuurde haar nog wel een keer door de slurf, terwijl de wip op het menu stond, maar verder mooie strakke lijnen en geen verdere fouten meer.

Al heel snel, terwijl ik eigenlijk nog niet helemaal uitgepuft was, moest ik met Perro de ring in om bij Piet het Vast Parcours te lopen. Deze was op zich wel te doen, alleen de kattenloop kon onmogelijk foutloos gelopen worden door Perro. En dat bleek. Na een foutloze start, waarbij we een tunnel moesten passeren zonder hem te nemen, schoot Perro de kat op, waarna hij hem met een ‘Dodemanssprong’ weer wist te verlaten. Toen de palen. Helaas maakte hij ze niet goed af, en moest ik hem terug roepen om geen disk op te lopen. Toen weer verder naar de wip, die wonderbaarlijk genoeg foutloos ging en na nog wat bochtenwerk keihard naar de finish! Slechts 2 fouten, en dus een paar Vetjes-puntjes! En naderhand van Piet, die Perro nog kent van zijn vorige wedstrijd-periode, kregen we een enorm compliment. We waren volgens hem “300% verbeterd!!!”. Dat is echt nog beter dan die paar punten voor de competitie!!!

Jody en ik moesten een super snelle tijd neerzetten op de Jumping, om binnen de tijd over de finish te komen. De start was vrij lastig, maar die ging soepel en foutloos. Verderop stond een dubbelsprong, waardoor ze een hoop snelheid kreeg, maar ze moest weer ‘verzamelen’ om verder te kunnen. Wat ze toen deed, ben ik niet van haar gewend, en had ik dus ook niet verwacht: Ze ging even buurten bij de ringhulp! Dit koste toch al gauw een seconde of 3, die we eigenlijk niet hadden. We waren nog steeds foutloos, dus we gingen er nog steeds vol voor (ik wist nog niet hoe m’n tijd er voor stond, daar had ik even geen tijd voor… ), maar door de zenuwen lukte de laatste wissel niet. Hierdoor kwam Jody verkeerd uit en liep ze langs de tunnel ingang, waardoor we een wissel opliepen. Onze uiteindelijke tijd was 36,42. 2,42 seconden te veel om samen met die weigering nog punten te krijgen! Super jammer natuurlijk!

Perro moest bijna direct daarna de jumping. Er werd al verkend toen ik met Jody klaar stond om te starten, dus na de finish gauw verkennen, toen gauw hond halen en starten! Deze Jumping was erg leuk, maar ik moest wel keihard rennen op sommige punten! En dat terwijl ik al aardig wat in m’n benen had zitten. Nadat we toch een heel eind foutloos bleven, schoot hij toch nog de verkeerde tunnel in, waarna we dus een disk liepen! Maar we hadden weer super veel plezier!

Voor ons alleen het spel nog. Het spel van Jody was erg leuk. Eerst in een hele wijde bocht 7 sprongen en een tunnel in een rechte lijn. Toen ineens een stuk, waar ze enorm moest verzamelen, met tussen de sprongen door halen, omheen halen en van je af sturen. Jo liep in dat stukje een disk op, maar ik heb grote lol gehad op dit rondje. Vooral de enorme afstand die we in het begin van het parcours af moesten leggen, waarin ik een enorme afstandstart foutloos wist te maken, en waar ik behoorlijk trots op ben!

Met Perro was het eigenlijk niet meer te doen. Ik had geen energie meer, maar moest toch vlak na Jody’s spel al weer voor het spel van Perro verkennen, en bijna direct met Perro starten! Ik kwam in dat rondje dus echt te kort. Ik kon hem niet meer belopen en dus liepen we een disk op! Maar we vonden het allebei wel weer heel erg leuk.

groetjes
Claudia, Perro en Jody