13 april: FHN; HS Boerakker
De tweede FHN wedstrijd voor ons beide, was weer door de HS Boerakker georganiseerd. Dit was op 2e paasdag, en het was gelukkig weer buiten. Het terrein was niet echt geweldig. De ene ring was heel ongelijk, de andere had erg lang gras en de andere had weer erg veel zand. Ach, het mocht de pret niet drukken.
Het Vast Parcours was dit keer als eerste aan de beurt. Het ging absoluut niet naar m’n zin. Er was op de een of andere manier (te weinig getraind de afgelopen maanden?) geen samenwerking tussen Jody en mij. Wat ik tijdens het verkennen allemaal dacht te hebben opgelost, bleek toch nog steeds een struikelblok. Zo draaide ze uit de tunnel de verkeerde kant op, al riep ik haar toch echt op tijd, weigerde ze bij een sprong en gooide ze een lat en stond ze ook nog eens bovenop de muur, die gelukkig wel in takt bleef. Als klap op de vuurpijl vloog ze nog een tunnel in terwijl ze de muur moest hebben. Een disk, maar dat was eigenlijk een opluchting…
Daarna was de Jumping aan de beurt. Deze werd op het hoge gras gelopen, maar gelukkig hadden de voorgaande klassen het gras al aardig plat getrapt. Er zaten een paar instinkers in het parcours, waarvan eentje in mijn ogen niet op te lossen was. En na het fiasco van het VP, had ik er niet zoveel vertrouwen in dat ik er van uit kon gaan dat Jody zou doen wat ze moest doen. Toch bleek het allemaal reuze mee te vallen. Bij de start voelde het al gelijk goed. Ze knalde met een enorme vaart de tunnel in, ik had genoeg tijd voor een wissel naar de slurf en de U bocht daarna ging redelijk krap. Palen waren geen probleem en toen was het aan mij om erg veel gas te geven. Dit ging me beter af dan verwacht, waardoor ik beter uit kwam bij het in mijn ogen onmogelijke stuk. De duitse bocht die daarop volgde was erg ruim, heeeel erg ruim, maar wel foutloos. Daarna nog een U bocht waarbij ze voor de tunnel moest blijven. Deze ging ook goed. Naar de finish was mijn positie niet optimaal, maar dat kon ik gelukkig oplossen door haar vooruit te sturen. We waren foutloos! Eindresultaat: 3e en het tweede promotiepunt voor de C-midi.
Het spel was erg leuk. Er zaten een aantal bonussen in verwerkt, waarbij je achter een met zand gemaakte lijn moest blijven om de hond zo op afstand een combinatie te laten nemen en op die manier extra punten bij elkaar te sprokkelen. Dit ging Jody en mij erg goed af, en we hadden bijna alle bonussen te pakken. Helaas ging er een lat van een van de grootste bonussen te gronden en verloren we daarmee een tweede plek. Eindresultaat: 5e!