HSV WIK, 4 oktober 2008
Het weer in de voorgaande week was niet bepaald prettig. Heel veel regen, harde wind en k..k..k..koud!!! Altijd fijn om, met datzelfde weer in het vooruitzicht, ‘s ochtends vroeg op te staan en terwijl het nog steeds donker is, te vertrekken richting wedstrijd terrein.
Het wedstrijdterrein van vandaag lag in Zaandam, ongeveer 50 minuten rijden voor mij. Daar aangekomen, de spullen (inclusief regenjas, paraplu, tent en extra warm kleedje voor Jody) op de kar gespannen en gaan met die banaan. Het terrein zag er in eerste instantie goed uit.
Totdat de eerste 50 van de ring mochten verkennen. Al na 8 minuten verkennen, was het achterste gedeelte van het veld murwe gelopen en begon het eerst zo mooie groene grasveld op een heus slagveld te lijken. Daarna mocht ik (en nog zo’n 49 andere deelnemers) verkennen. We liepen vandaag bij Ronald Mouwen en begonnen met het Vast Parcours.
Er zat vandaag een piepklein kansje in, om te promoveren naar de B2. Hiervoor moest ik ongeveer 2 keer in de top 5 terecht komen. Dan zou ik genoeg punten hebben om volgend seizoen in de B2 te mogen starten.
Voor mij waren 70 deelnemers aan de beurt geweest, en de een na de ander liep een disk op bij de palen. De meeste honden maakten de palen niet af, maar een groot gedeelte ging na 10 palen ook nog over een sprong heen. Ondanks dit allemaal gezien te hebben, hield ik me toch aan m’n plan: Ik heb dat niet herkent als een probleem voor Jody, dus zal het ook geen probleem voor Jody zijn… als het goed is.
Ik ging van start, afstand start, in beweging, waardoor geregeld de 1e lat valt. Dit keer bewoog hij wel, maar viel hij niet. De insteek palen was perfect en zoals verwacht, maakte Jody ze gewoon af. Toen over de breed, de tunnel in, een kleine voorsprong opbouwen, een sprong en toen de schutting, waaronder de tunnel lag. Jo nam (zoals verwacht en gehoopt) gewoon de schutting, mooie wissel van mij (al zeg ik het zelf) en toen een U-bocht (180graden) in de blubber. Deze ging ook goed. Toen rechtdoor de band en de wip en op afstand vanaf de wip Jo de slurf in gestuurd. Daar maakte ik een wissel tussen de slurf en de tunnel, om na de tunnel nog een wissel te maken. Maar die laatste durfde ik helaas niet te maken (glad, blubber, en lood in m’n benen). Daar ging de 2e lat van de volgende U-bocht naar de grond. Helaas. Daarna nog een sprong, de kattenloop en als finish nog 2 sprongen! 1 latje en een kanjer van een tijd! De uitslag: 9e met 44 punten. Ik steeg daarmee toch nog 22 plaatsen en stond nu op de 74e plek.
Wat een toch wel een heel klein beetje zuur was; Als dat latje niet gevallen was, omdat ik toch die wissel in durfde te zetten, was ik dik 1e geweest! Mijn tijd was slechts door 1 border collie verbroken, maar deze had 2 fouten! Degene die nu 1e was (en al genoeg P’s voor de B2 heeft), zat ruim 1 seconde onder mijn tijd!!! Oef, dat was dan m’n 2e P en zou nog eens 80 punten zijn geweest….
De Jumping werd ook bij Ronald gelopen. Een super leuk rondje en echt iets voor Jody en mij. Op dit rondje kwamen er toch een stuk meer foutloos rond, wat de kansen op genoeg punten toch nog ietsje kleiner maakte. Toen ik van start ging, had ik net 30 seconden daarvoor ontdekt dat ik al aan de beurt was. Ik had dus geen warming-up gedaan, geen concentratie oefeningetjes en ging dus vol adrenaline de ring in. De start ging niet helemaal zoals gepland. Jody ging dwars door nr.3 heen, waardoor de lat dus viel. Daarna een prachtige insteek op de palen en een rommeltje door mij. Ik kon nog net een weigering en een disk voorkomen door haar net nog uit de tunnel te houden en bijna vanaf stilstand de breed over te sturen. En daarna pakte ik het rondje weer super goed op. De rest van het parcours liepen we foutloos uit en ondanks het rommeltje bij die breed, hadden we toch nog een vrij snelle tijd van 33,83 (4,23 m/s).
Ik bleek 22e te zijn geworden, en toch nog 11 punten voor de competitie. Na een korte blik op de uitslag, bleek ik weer een latje verwijderd van een berg punten. Ik had de 5e tijd en had daarmee 60 punten kunnen verdienen. Een kort onderzoek naar de competitiestand vertelde me het volgende: Vandaag, op onze 7e B1-wedstrijd, waren we 1 latje verwijderd van een promotie naar de B2. Als ik toch die wissel in het VP had gemaakt, en daarmee had voorkomen dat dat latje gevallen was, waren we nu B2′ers! En dat maakt me super trots op Jody en op mezelf!!! We hebben dit jaar zo vreselijk veel bereikt: In januari is Jody bevallen van 5 geweldig mooie pups, al in april daarna (toen de laatste pup nog geen 2 maanden het huis verlaten had) promoveerden we met het 3e en 4e U’tje naar de B1, en werden we nog twee keer 1e op het spel. In juni liepen we in de B1 een 1e plaats op het VP, en kregen daarvoor een P (die twee jaar geldig is). En in de laatste twee wedstrijden behaalden we 115 punten en waren we slechts een latje verwijderd van een promotie naar de B2!!! We hebben onszelf heel stevig op de kaart weten te zetten. We hebben tijden gelopen, waarmee we menig Border Collie en Belgische Herder ruim achter ons wisten te houden! Dat is toch gewoon GEWELDIG!?!?!?!?!!!!!
Nu is het tijd voor de winterstop. Jody en ik mogen nog één keertje stralen op de Cynophilia Maters, waarvoor we ons met de 1e plaats in Delft wisten te selecteren. Dit gaat 18 oktober gebeuren. En daarna is het tijd voor rust, training en af en toe een Winter Competitie deelname.
groetjes
Claudia en Jody