Ik had me toch weer over laten halen: Jody en ik stonden ingeschreven voor de B1 wedstrijd bij de Zeeuws Vlaamse KC, gelegen in Axel, op de grens van België. Dat is dus ruim 2 uur rijden!!! Dit keer had ik me over laten halen door de meiden van KC NOP; Agnes, Angela, Tineke, Conchita en Mirjam. Agnes (en man Menno), Conchita en Mirjam waren vrijdag al aangekomen op de camping waar we zouden overnachten. Zaterdagavond, nadat ik direct uit het werk ben vertrokken, kwam ik tegelijk aan met Angela en Tineke, die die dag in Rotterdam een wedstrijd hadden gehad. Na een lekkere BBQ, die in het pikke donker afgerond werd, gingen we op tijd ons mandje in. Tineke, Angela en ik in de trekkershut. De rest in een tentje… brrrr….

De volgende morgen weer vroeg in de veren en vertrokken naar het veld. Daar was de groep ‘keurig’ in tweeen gesplitst. Angela, Mirjam en ik liepen in de ring van Ron van Straten. Tineke en Agnes liepen bij Adrie vd Bosch.

We begonnen dit keer, niet tot ieders vermaak, met het spel. Dit was een erg leuk rondje. Een snel rondje, met een paar lastige stukjes. Na een snelle start lag een sterretje rechtsom. Ik had voor mezelf het doel gesteld dat Jody dit rondje strak in zou gaan, wat lukte. Ze negeerde de tunnel die er achter lag, en ging vlak langs de staander van de 1e sprong rechtsaf en maakte een keurig strak rondje. Daarna kon ik haar nog net bij de breed weg houden om haar de juiste schutting te laten nemen. Een geplande wissel lukte niet, maar toch ging alles vlekkeloos. Na de kat, bleef Jo niet netjes op het GO commando wachten en vertrok iets eerder dan mijn berekeningen, daardoor was ik nog niet helemaal in positie en viel een element van de breed om. Daarna ronde we het rondje foutloos af met een 19e plaats en een heel keurige tijd! Super tevreden.

Daarna kwam het Vast Parcours. Ook hier zaten akelig lastige stukjes, die behoorlijk wat concentratie en handling-kunde vereiste. Bij de start ging het al bij velen mis. Hier vlogen de honden het verkeerde tunnelgat in, of ze gingen daarna niet naar de palen, maar de slurf in. Jody nam het goede gat en door dezelfde techniek als ik bij het sterretje in het spel gebruikt had, ging ze linea recta naar de palen! De dubbelsprong nam ze foutloos en kwam via de tunnel bij de wip terecht. Daar kwam een stukje waar veel honden de fout in gingen. Erg veel honden namen na de breed weer de verkeerde ingang van de tunnel. Ik bleef aan de rechterkant vd wip lopen, riep haar tijdens de landing vd breed en stuurde haar toen de tunnel in. Hierdoor nam ze de goede ingang. Toen de slurf in en naar de schut. Daar heb ik haar 1 tel laten inhouden, zodat ik op goede positie kon komen om de duitse bocht in te zetten. Deze ging vlekkeloos en we waren onderweg naar de finish. Nog eventjes twijfelde ik aan de goede sprong, maar het verkennen was goed geweest, wat automatisch nam ik toch de goede. Toen nog even die concentratie vasthouden tot het allerlaatst! En ja hoor, we waren binnen zonder foutloos!!! Eindresultaat: 5e plaats met 60 competitie punten!!!! We stegen van plek 134 naar 96 in het klassement!

De Jumping die daarna opgezet was, was helemaal gaaf! Ik had er helemaal zin in en had er hoge verwachtingen van! Helaas, het is niet gelukt. Mijn keuze om een afstandstart te doen, was niet de juiste. Hierdoor stond ik te statisch en ging de regel “geen-gehoor-rechtdoor” in. Jody vloog richting palen, en nam net nog 1 paaltje mee. Disk! De rest van het rondje ging gewoon weer vlekkeloos. Het was dan ook echt een top rondje. Ik kon Jo inhalen bij de palen, waarna ik haar in de goede lijn kon sturen richting de band. Na de tunnel heb ik een in mijn ogen strakke wissel kunnen maken en moest ik m’n benen onder me vandaan rennen om te zorgen dat ik op tijd bij het laatste sterretje was. Om eerlijk te zijn behoorlijk teleurstellend dat dit door zo’n stomme zet, zo jammerlijk afgelopen is… maar Jody deed het gewoon top! En ik ben weer trots op haar.

De weg terug naar huis duurde 2,5 jaar. We hadden een omleiding en file op de A2, ik was helemaal gaar toen ik thuis was. Maar er is door de 60 pts een piepkleine kans ontstaan dat we 4 oktober promoveren naar de B2! Ik ga deze kans met beide handen aangrijpen, maar ik weet ook dat de kans dat we op beide parcoursen in de top 8 terecht komen, erg klein is. En lukt het niet (wat waarschijnlijker is dan wel), dan gaan we volgend jaar gewoon weer in de B1 starten en zetten we deze koers voort!

groetjes
Claudia en Jody

This post is filed under De Australian Kelpie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.