Al vroeg hadden Suzanne en ik afgesproken bij de Shell-pomp aan de A1 bij Amersfoort. Vanaf daar reden we achter elkaar aan naar Hilversum (ik ging na de wedstrijd nog verder). Daar aangekomen, tent opgezet en gekeken wie waar moest lopen. We liepen allebei in dezelfde ring, bij Arjen van Gastel, wat een hoop stress scheelde. Alleen Perro, die dit keer ook weer gezellig mee mocht, liep in de ring ernaast bij Piet Plasmans. Toch nog een beetje ben-ik-al-aan-de-beurt-stress…

Jody en ik begonnen met het Vast Parcours. Het begin was het lastigst. Die begon met een ‘Duitse Bocht’. Ik wilde proberen Jody om me heen te laten draaien, zodat ze al gelijk op de goede lijn terecht zou komen om de Duitse Bocht te maken. Helaas nam Jody de band die rechts van mij stond (wel erg logisch trouwens..) en hadden we al na 1 toestel een disk. De rest van het parcours liepen we erg goed. Ik stuurde haar nog wel een keer door de slurf, terwijl de wip op het menu stond, maar verder mooie strakke lijnen en geen verdere fouten meer.

Al heel snel, terwijl ik eigenlijk nog niet helemaal uitgepuft was, moest ik met Perro de ring in om bij Piet het Vast Parcours te lopen. Deze was op zich wel te doen, alleen de kattenloop kon onmogelijk foutloos gelopen worden door Perro. En dat bleek. Na een foutloze start, waarbij we een tunnel moesten passeren zonder hem te nemen, schoot Perro de kat op, waarna hij hem met een ‘Dodemanssprong’ weer wist te verlaten. Toen de palen. Helaas maakte hij ze niet goed af, en moest ik hem terug roepen om geen disk op te lopen. Toen weer verder naar de wip, die wonderbaarlijk genoeg foutloos ging en na nog wat bochtenwerk keihard naar de finish! Slechts 2 fouten, en dus een paar Vetjes-puntjes! En naderhand van Piet, die Perro nog kent van zijn vorige wedstrijd-periode, kregen we een enorm compliment. We waren volgens hem “300% verbeterd!!!”. Dat is echt nog beter dan die paar punten voor de competitie!!!

Jody en ik moesten een super snelle tijd neerzetten op de Jumping, om binnen de tijd over de finish te komen. De start was vrij lastig, maar die ging soepel en foutloos. Verderop stond een dubbelsprong, waardoor ze een hoop snelheid kreeg, maar ze moest weer ‘verzamelen’ om verder te kunnen. Wat ze toen deed, ben ik niet van haar gewend, en had ik dus ook niet verwacht: Ze ging even buurten bij de ringhulp! Dit koste toch al gauw een seconde of 3, die we eigenlijk niet hadden. We waren nog steeds foutloos, dus we gingen er nog steeds vol voor (ik wist nog niet hoe m’n tijd er voor stond, daar had ik even geen tijd voor… ), maar door de zenuwen lukte de laatste wissel niet. Hierdoor kwam Jody verkeerd uit en liep ze langs de tunnel ingang, waardoor we een wissel opliepen. Onze uiteindelijke tijd was 36,42. 2,42 seconden te veel om samen met die weigering nog punten te krijgen! Super jammer natuurlijk!

Perro moest bijna direct daarna de jumping. Er werd al verkend toen ik met Jody klaar stond om te starten, dus na de finish gauw verkennen, toen gauw hond halen en starten! Deze Jumping was erg leuk, maar ik moest wel keihard rennen op sommige punten! En dat terwijl ik al aardig wat in m’n benen had zitten. Nadat we toch een heel eind foutloos bleven, schoot hij toch nog de verkeerde tunnel in, waarna we dus een disk liepen! Maar we hadden weer super veel plezier!

Voor ons alleen het spel nog. Het spel van Jody was erg leuk. Eerst in een hele wijde bocht 7 sprongen en een tunnel in een rechte lijn. Toen ineens een stuk, waar ze enorm moest verzamelen, met tussen de sprongen door halen, omheen halen en van je af sturen. Jo liep in dat stukje een disk op, maar ik heb grote lol gehad op dit rondje. Vooral de enorme afstand die we in het begin van het parcours af moesten leggen, waarin ik een enorme afstandstart foutloos wist te maken, en waar ik behoorlijk trots op ben!

Met Perro was het eigenlijk niet meer te doen. Ik had geen energie meer, maar moest toch vlak na Jody’s spel al weer voor het spel van Perro verkennen, en bijna direct met Perro starten! Ik kwam in dat rondje dus echt te kort. Ik kon hem niet meer belopen en dus liepen we een disk op! Maar we vonden het allebei wel weer heel erg leuk.

groetjes
Claudia, Perro en Jody

This post is filed under De Australian Kelpie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.