De laatste wedstrijd voor de zomervakantie (voor mij dan tenminste) was op 22 juni in Delft. De weersverwachtingen waren voor die dag niet best: Harde tot zeer harde wind, regen, stortbuien, hagelbuien, onweer; Of te wel: Noodweer op komst. Dus gewapend met tent, regenjas, regenbroek en pet op weg naar Delft.

Daar aangekomen was ik erg blij dat ik in tegenstelling tot vorige week toch ook nog een t-shirt en zelfs een korte broek meegenomen had. Het werd een ontzettend lekkere warme zonnige dag, met wel behoorlijk wat wind, maar gelukkig geen buien. De korte broek heb ik niet aangehad, maar het t-shirt was erg welkom. Het was bovendien een t-shirt die we speciaal voor de Agility Welt Cup (2 en 3 augustus aanstaande) hebben laten drukken, met Jody en mijn naam op de rug! Erg gaaf. De kleur was daarentegen wel oranje, wat na de enorme betreurenswaardige nederlaag van het Nederlands Elftal de avond ervoor, toch wel wat vragen en opmerkingen opriepen bij menig deelnemer!

Goed, terugkomend op de wedstrijd; Ik had weer eens een enorm hoog startnummer: 200 van de 204! Dat betekende dus weer erg lang en veel wachten. De keurmeester van vandaag was Piet Plasmans, wiens parcoursen altijd een grote uitdaging bieden. Zo ook dit keer op het Vast Parcours. De start leek makkelijk, maar had toch de instinker dat veel honden óf de kattenloop opgingen, óf de palen niet goed of helemaal niet instaken. Verder stonden er tot vier keer toe 180 graden bochten in het parcours verwerkt, waarvan de laatste in de staart van het rondje in tegengestelde richting genomen moest worden (je liep links van je hond, maar moest de bocht naar rechts maken). Na 199 honden voorgelaten te hebben, en een aantal ook met veel interesse bekeken te hebben, waren Jody en ik eindelijk aan de beurt. Ookal had ik veel honden al bij de start de mist in zien gaan, hield ik me toch aan m’n verkende rondje en startte ik met een afstandstart aan de linkerkant. De insteek ging uitstekend en Jo maakte ze netjes af, ookal lag er achter een tunnel te lonken. Daarna kwam de eerste 180′er. Ik bleef hierbij voor de sprongen, omdat erachter de wip stond, die Jo’s halfbroer Stitch ook tot een Disk had uitgedaagd. Ze maakte de bocht keurig netjes, liet de latten liggen en nam foutloos de kat. Toen weer onderweg naar de volgende 180′er. Ook deze ging goed en met een krappe bocht de schutting op. Ik heb haar daar één tel laten wachten zodat ik haar een stap voor kon zijn, om weer schuin de volgende 180′er aan te kunnen springen. Ook deze ging zonder fouten, waardoor ik op dat moment me ging beseffen dat we nog steeds foutloos waren. Toen kwam voor mij het lastigste stukje; De laatste 180′er, waarbij we de tegengestelde richting op moesten draaien. Maar Jody deed haar werk weer eens uitstekend en draaide de goede kant op, waarna ik m’n positie in kon nemen, haar tussen de sprongen door kon halen (met in m’n gedachten; “Je gaat NIET over die sprong, je gaat NIET over die sprong!!) en vervolgens slechts de laatste drie hoogtesprongen te nemen (waarbij ik menig hond net voor de finish de verkeerde sprong heb zien pakken), die ze ook helemaal foutloos nam!!! We waren dus foutloos op onze 3e B1 wedstrijd!!

Eenmaal over de finish kreeg ik van meerdere kanten te horen dat mijn tijd behoorlijk goed was. Er zou zelfs iemand gezegd hebben; Daar gaat m’n 3e P’tje! Dus vol van de zenuwen stond ik te wachten op de uitslag. Het (in mijn ogen enige) voordeel van als bijna laatste starten, is dat de uitslag niet lang op zich laat wachten. Toch??? Nou ja, het kan natuurlijk dat die er best snel was, maar naar mijn gevoel duurde het tergend lang! Maar het was het wachten waard; Helemaal bovenaan die lijst stonden Jody en ik te pronken met een 1e plaats en de daarbij behorende 80 punten en dus een Podiumplaats (na het behalen van 3 podiumplaatsen is tussentijds promoveren naar de B2 mogelijk!)! Ik kon mijn geluk uiteraard niet op! Ik was en ben echt zo enorm super trots op dit rondje en vooral op Jody!!!

De Jumping was erg leuk neergezet door Piet. Het was een snel en ruim rondje, maar met wederom de nodige uitdagingen en instinkers die je wel moest zien te herkennen. Ik dacht ze allemaal wel te hebben herkend en zag dit rondje, die speciaal voor Jody neergezet leek, helemaal zitten. Maar er was toch nog een mogelijkheid die ik gemist had. Toen Jody uit de tunnel (nr 5) kwam schoot ze vlak voor me langs om een totaal verkeerde sprong te nemen! Fout parcours, dus een Disk. Erg jammer, maar mijn dag kon toch al niet meer stuk! We hebben met veel plezier het rondje uitgelopen en zeker ook in dit parcours weer onze sterke punten kunnen laten zien! De insteek op de palen was een behoorlijk pittige, maar Jody zocht hem helemaal zelfstandig op. Ook alle latten bleven liggen en we hadden vooral heel erg veel plezier!

Zeker net zoveel plezier hadden we op het spel; Dit was een erg simpel rondje met maar een hele grote uitdaging erin: Piet had de Schut middenin het veld gezet, met aan beide kanten er strak tegenaan een tunnel. Heen moesten ze de ene tunnel hebben, terug de andere en je raadt het vast al: daarna moesten ze de schutting over! Tja, we hebben ons best gedaan en het leek er heel eventjes op dat het goed ging, maar Jody pakte toch de tunnel en diskte, maar ging wel met een enorme snelheid over dat veld. Ook hier bleven alle latjes keurig netjes liggen!

Met deze uitslag, hebben Jody en ik ons in de B1-competitie stevig in het klassement gezet. Met 80 punten zullen we de lijst ongeveer op de 110e plaats binnen komen (op dit moment zijn de uitslagen van deze wedstrijd nog niet verwerkt in de competitie, dus is onze plaats in het klassement nog niet bekend), en hebben we met deze 1e plaats onze eerste en belangrijkste P behaald, namelijk de verplichte VP Podiumplaats! En als ik me niet vergis, zijn we met deze 1e plaats geselecteerd voor de Cynophilia Masters, waarvoor alle combinaties die een 1e plaats gehaald hebben voor worden uitgenodigd. Deze zal 18 oktober georganiseerd worden, en ik wacht de uitnodiging dus maar af!

Nu eerst eens lekker vakantie vieren. De camping is geboekt (in Basse-Normandie) en de bevestiging daarvan is binnen. Ik kijk er super naar uit. En daarna, in het laatste weekend van de vakantie, 2 en 3 augustus, gaan we naar Emmedingen om voor de Agility Welt Cup te strijden!!! Tot dan!

groetjes
Claudia en Jody

This post is filed under De Australian Kelpie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.