31 mei 2008: BV Breda
Vandaag was het eindelijk zover; Jody’s eerste B1 wedstrijd. Ik was al dagen lang behoorlijk nerveus, maar ik had er ook zeer zeker veel zin in. ‘s Ochtends vroeg (6:15u) vertrokken we richting Breda, bewapend met een splinter nieuwe TomTom! En dankzij die laatste, kwamen we ruim op tijd bij het terrein aan. Ik had een mooi plekje gevonden om daar met de hele club te kunnen bivakkeren. De rest kwam wat later, maar uiteindelijk waren we met 7 vrouwen sterk in ons ‘kamp’.
Perro was vandaag ook mee, en die mocht het spits afbijten met het VP. Tja, er lag een tunnel te lonken, en die kon hij natuurlijk niet zomaar negeren; Disk. Moet zeggen dat de rest van het parcours ook niet al te lekker liep. Hij was gewoon werkelijk door het dolle heen. Maffe hond 
Daarna was het tijd voor Jody’s VP. De zenuwen gierden door m’n lijf, helemaal gezien alle suporters die langs de kant stonden. Ik zei voor de start nog tegen mezelf: “Kom op, dit is pas je eerste B1! Het hoeft niet foutloos!!!” maar dat hielp niet echt. Al direct na de schutting, lag een grote kans op een disk; de slurf. Gelukkig kon ik Jody netjes rechtsom krijgen en nam ze het sterretje foutloos. Toen mocht ze wel de slurf in, maar helaas zette ik te snel aan en ging de volgende lat eraf. De palen gingen goed, waarna er een muur stond; Niet Jody’s favoriete toestel, en dat bleek. Ze rende er heel snel langsheen. Helaas, weigering. Toen ze er uiteindelijk wel overheen ging, gooide ze er een paar blokken af. We pakte het parcours wel weer op, maar er zat een soort storing in de lijn; Het liep niet meer lekker soepel. Jody reageerde dan weer te snel, dan weer te traag, en we liepen nog 1 latje op. Resultaat: 1 weigering en 3 fouten! Jammer.
Toen was Perro weer aan de beurt voor de Jumping. Een leuk rondje, maar de start was voor hem vrij pittig. Omdat we geen afstandstart kunnen, moest ik het er op gokken dat hij zelfstandig de palen in zou steken. Helaas lukte dat niet, dus een weigering. Ik sloot snel bij hem aan, stuurde hem de palen weer in en ging fanatiek verder. 1 fout betekend tenslotte nog steeds kans op een paar punten! De tunnel die lag te lonken terwijl we rechtsaf moesten, werd op het nippertje genegeerd, en we liepen heel soepeltjes de rest van het parcours uit. Nog een laatste uitdaging; weer zo’n lonkende tunnel, waarlangs we eerst nog een sterretje moesten maken, en dan om nr. 18 heen om dan de tunnel te nemen en de finishsprong! Met een hoop moeite maar toch zonder fouten, kwamen we ook hierdoorheen en finishte we met ruim 38 sec en 1 foutje. Dat bleek genoeg te zijn voor 8 punten en we stegen daarmee 3 plaatsen in het klassement; gedeelt 36e plaats!
Tijd voor Jody’s jumping. Die kwam vlak achter Perro’s Jumping aan, dus had ik weinig tijd om zenuwachtig te worden, en hadden de suporters niet door dat ik al met Jody moest starten! Niet erg; Hoefde ik me daar iig niet druk om te maken.
Het parcours was knap lastig voor Jody. Veel wendingen en korte bochten. De start schroefde de snelheid flink op, waarna we rechtsaf moesten buigen. Lat nr 3 stond echt op de nominatie om te vallen. Maar dat gebeurde niet! Jody reageerde super op mijn commando’s en maakte ook bij nr. 5 naar de slurf een strakke krappe bocht. Toen weer een bocht naar rechts (met een lonkende tunnel aan de linkerkant), die foutloos lukte. Toen richting de tunnel, waar we eerst nog een sterretje rechtsom moesten maken, die keurig ging. Ik geloof dat daar 1 latje viel. Jody wist het juiste gat van de tunnel te vinden, waarna ik mezelf eraan wist te herinneren, dat ik geen snelheid moest gaan maken richting de palen. Helaas ging de laatste lat voor de palen nog naar de grond, waardoor de kans op puntjes verkeken was. De palen stak ze super in en maakte ze heel netjes af, net als de laatste drie toestellen van het parcours. Met een super resultaat van slechts 2 latjes op zo’n bochtig parcours, was ik super tevreden!
Daarna nog het spel met Jody. Een Tijd-Fout-Uit met een hoop uitdaging erin verwerkt! Ik had een heel aantal wissels ingestudeerd en een afstandstart in de planning staan. De afstandstart ging goed (net als bij de Jumping overigens), maar Jody schoot keihard door over nr. 11, waardoor we maar 2 punten hadden verzameld. Ik heb haar weer teruggevloten bij de palen en ging er weer vol voor. Ik wisselde achter paal 12, liet haar een strak bochtje over nr. 5 naar de tunnel maken. Daarna moesten we om nr. 8 heen halen om dan de tunnel weer in te gaan. ook dit lukte zonder de lat te laten vallen. Toen de schut, twee sprongen met een bocht van 180 graden, ook foutloos en weer de schut. Toen mocht Jo de tunnel weer in, maakte ik daar een Franse wissel, liet Jo over nr. 15 gaan, maakte weer een franse wissel, jo over nr. 16 en weer een franse wissel en jo de tunnel in en daarna alleen de finishsprong nog! En dit allemaal foutloos! Ik was er echt super super super blij mee. Ook Ben, die het spelletje keurde, deed een enthousiaste uitspraak over die strakke wissels! Een super afsluiting van de dag!
Perro’s spelletje heb ik overgeslagen. Het was warm, ik moest nog 1,5 uur naar huis rijden en de jumping was net zo strak verlopen! Het was genoeg geweest voor vandaag! Volgende week gaan Arianne en ik samen naar Venlo, voor haar eerste C wedstrijd. Jody en ik gaan ons nuttig maken in de Open klasse. Weer even lekker oefenen! Tot dan!!!