KC Deventer; 18 mei 2008
Vandaag de laatste A-wedstrijd van ons carriere! Eerlijk gezegd had ik er niet zo heel veel zin in. Ik was al naar zoveel wedstrijden geweest de afgelopen weken (7 in totaal), dat m’n energie toch een beetje op was. ’s Ochtends in de bus zat ik nog half te slapen.
Het weer beloofde wat beter te worden dan de dag ervoor, toen de B1-large klasse volledig weggespoeld werd. Ik blij dat ik nog niet gepromoveerd was ;-). Wij hadden een lekker zonnetje, wel een fris windje, en in de schaduw was het gewoon koud, maar in de zon was het prima vertoefen.
Ik had een deal gesloten met Arianne; Ik zou met minder dan een 1e plaats thuis niet welkom zijn, dus ik moest vandaag weer wat laten zien! Met startnummer 65 was ik weer als bijna laatste aan de beurt (68 deelnemers) waardoor het wachten weer lekker lang duurde. Keurmeester van vandaag was wederom Ben Grafe, die echt super leuke rondjes neergezet had. Wel een paar aandachtspuntjes, maar zeker niet te moeilijk! We begonnen met het spel. Verbazingwekkend genoeg, kwamen er zeer weinig honden verder dan de palen (4e toestel) en waren er totdat ik aan de beurt was, maar twee foutloos! Zo ingewikkeld was het toch niet?
Toen was ik eindelijk aan de beurt. De start ging lekker, al sprong Jody de eerste drie sprongen weer met d’r achterpoten opgetrokken, waardoor de kans op een lat zeer groot is. Ze stak keurig de palen in, en maakte ze netjes af, ondanks de tunnel die erachter lag. Dat was voor ons zo’n beetje het meest lastige stukje. Alle raakvlakken stonden erin, en Jody nam ze met volle snelheid. Na de wip nog een krap bochtje en dan in een rechte lijn (al stonden de sprongen schots en scheef) door naar de finish!
Foutloos! en een super snelle tijd! Maar ik was niet overtuigd van een 1e plaats, want er was ook een zeer snelle Border Collie foutloos rond gekomen. Na een tijdje op de uitslagen gewacht te hebben, kwam het hoge woord eruit: Jody en ik waren 1e en m’n deal met Arianne was rond!!!
Het Vast Parcours was zo op het eerste gezicht nog makkelijker dan het spel. Maar ik denk dat daar juist het probleem in zat. Dat het er in eerste instantie zo makkelijk uit ziet, dat mensen te laks gaan lopen. De een na de ander ging wel ergens de mist in, en een hoop liepen zelfs een Disk op! Toen Jody en ik aan de beurt waren, waren er slechts 2 foutloos. Het eerste stuk ging foutloos en super snel. De eerste 5 sprongen stonden weer kriskras maar toch op een soort rechte lijn. Een paar weken geleden zou dit een groot probleem voor Jody zijn geweest, maar nu niet meer. Ze nam ze super strak zonder enige twijfel! De raakvlakken daarna waren weer foutloos en snel. Na de wip maakte ik een wisseltje, met de kans op een lat. Toch had ik besloten om dit te doen, want straks in de B1 zal het toch ook zo nu en dan nodig zijn. Helaas ging de lat idd naar de grond en eventjes later zelfs nog eentje. Die laatste ging doordat ik te veel snelheid maakte richting de palen (ik vond dat ze zo langzaam ging…). De rest van het parcours was foutloos en snel. Zei ik niet dat Jody langzaam ging? Toen ik over de finishlijn was, verzuurde m’n benen ineens enorm en bleek ik toch wel heel erg hard gerend te hebben. Onze tijd bleek namelijk de tweede van dit parcours. Wederom sneller dan die snelle Border Collie! Geen slecht resultaat dus!
De Jumping was erg leuk. Een hoop mensen vonden hem erg moeilijk voor een A-parcours, ik vond het reuze meevallen. Het moeilijkste punt in het rondje was dat we achter in het parcours 2 keer een sterretje moesten draaien, waarlangs een tunnel lag te lonken! Er gingen dan ook een hoop honden die tunnel al eerder in dan de bedoeling was, dus het regende echt disken! Voor Jody en mij begon het super. In het begin stuk zat een behoorlijke korte draai, maar door een goed getimede tegendraai van mijn kant, nam ze zonder problemen de juiste sprong, foutloos en wel. Insteek palen met volle snelheid uit de palen ging ook super. Toen kwamen we aan bij het sterretje. M’n geplande wissel ging niet lukken, want Jody schoot iets te ver door, toch kreeg ik haar over de juiste sprongen heen, en hadden we foutloos de beide sterretjes te pakken. Toen lag er nog 1 lastig stukje in het vizier; Na sprong 19 lag in een rechte lijn de breed, maar we moesten iets rechtsaf buigen om sprong 20 te halen. Het schoot op dat moment nog door m’n hoofd: Je hebt het moeilijkste stukje wel gehad, maar je bent er nog niet, concentreer je op 20! En terwijl ik dat dacht, schoot Jody met enorme vaart uit de slurf en was ze al over sprong 4 voordat ik goed en wel doorhad wat er gebeurde! Ik was echt met stomheid geslagen. Stond daar echt met m’n mond vol tanden en Ben en ik keken elkaar nog even aan van; “had jij dat verwacht?!”!!! Balen balen balen! Na dit super snelle rondje hadden we op het laatst toch nog een Disk te pakken! Ook dit had een super goede plaatsing kunnen zijn! Erg jammer dus!
Maar bij de prijsuitreiking je naam achter nummer 1 horen, dat blijft gewoon super gaaf! De beloning van vandaag was een ‘mooie’ beker (tja, wat is er eigenlijk zo mooi aan die bekers, maar deze was wel eens wat anders dan anders) en een zak voer van 8 kilo! Een mooi einde van onze A-carriere zou ik zo zeggen!
Nu volgend weekend eindelijk een keer geen wedstrijd! Hoe leuk het allemaal ook is; het kost gewoon enorm veel energie. De 31e gaan we naar Breda voor onze eerste B1 wedstrijd. De week daarop gaan we naar Venlo. Daar lopen we mee in de Openklasse tijdens de C-selectie wedstrijd, waar Arianne haar eerste C-small gaat lopen! Ik ben heel benieuwd hoe Jo en ik het er van af gaan brengen. Ik weet wel dat ik wel toe ben aan een beetje meer uitdaging. Maar ik zal wel af moeten kicken, nu ik zoveel prijzen in de wacht heb weten te slepen (5e, 1e, 2e en 1e in 4 weken tijd), want dat wordt in de B1 waarschijnlijk net even iets lastiger! We gaan ons best doen!