KC Hoogeveen; 4 mei 2008
Het weer was op de wedstrijd van KC Hoogeveen weer op en top. Het zonnetje scheen al vroeg en de hemel was strak blauw. Wel stond er een aardig koud windje over de vliegveld en de twee wedstrijdvelden.
Samen met Arianne gegaan dit keer, en Ester en Jet daar opgezocht. Deze twee laatste hadden besloten de dag in de schaduw door te brengen, wat onze voorkeur zeker niet had, dus hadden we een klein zonnetentje midden in de zon opgezet langs de B2 ring, waar we de kunst eens af gingen kijken, waar Jody en ik naartoe gaan werken de komende seizoenen.
De wedstrijd begon met het Spel bij Martin Schoffelmeer. Hij had een aardig pittig parcours neergezet, met een aantal omhalen en krappe bochten, maar het zag er zeker leuk uit, al was de insteek palen behoorlijk pittig voor de A-tjes.
Dat bleek later wel uit het resultaat. Er zijn er maar een paar die foutloos voorbij de palen kwamen (19 van de 63 deelnemers). Jody en ik hadden startnummer 23, dus er waren nog een aantal mensen voor mij waar ik de kunst van af kon kijken.
Toen ik aan de beurt was, had ik niet veel spanningen. Ten eerste omdat het een spel was, maar ten tweede vooral, omdat ik toch al m’n promotie op zak had, al wilde ik wel heel graag m’n best doen om weer eens foutloos rond te komen.
En dat deed ik dan ook. Het rondje ging behoorlijk soepel, al maakt Jody wel erg ruime bochten bij de omhalen en sprong ze een keer bijna terug! We waren als eerste foutloos rond met een niet al te gekke tijd! De rest van het spel hebben we op ons gemakje uit zitten kijken. Er waren er opvallend weinig die foutloos rond kwamen. Uiteindelijk waren er, behalve Jody en ik, maar 2 andere combinaties foutloos, en als ik de omstanders mocht geloven, waren wij de snelste. Dus de uitslag maar even afwachten, wat toch nog wel spannend werd, omdat het toch wel erg gaaf zou zijn, als we 1e waren! En ja hoor! Het klopte. Jody was de snelste van het Spel en behaalde een fantastische 1e plaats!
Het Vast Parcours was op het eerste gezicht erg goed te doen. Op het makkelijke af. Ware het niet dat het wel een beetje een race parcours was, en dat voor Jody vaak latten betekenden. Helaas kwamen we niet zo ver; Als een van de vele, vergistte Jody zich in de kattenloop, die op een rechte lijn leek te staan, maar toch iets afweek, en viel ze met een noodgang en een oerknal op haar zij op de grond. M’n hart zat in m’n keel en m’n maag draaide zich om! Ik schrok me helemaal wild. Ze maakte zo’n enorme smak! Ze kwam een beetje onzeker naar me toe, ik heb wat gevoeld en gekeken, maar kon niks aan haar merken en heb haar de kat weer opgestuurd. Gelukkig is ze niet snel onder de indruk van dit soort dingen (ik daarentegen wel…) en liep ze de kat weer gewoon op. We hebben daarna het parcours uitgelopen, waarbij ze maar 1 latje liet vallen, en waren zelfs nog binnen de SPT binnen. Maar dat maakte niet meer uit, we waren uiteraard al gediskt.
Met de schrik nog in de benen (en na een lang eind uitlopen van Jody) stonden we weer aan start voor de Jumping. Een pittig parcoursje met veel draaien, korte bochtjes en instinkers. Maar ik had er wel zin in. De kans dat een latje zou vallen was wel groot, vooral in de kortere draaien en wissels, maar ik vond het een echte uitdaging. Een goede oefening voor de B1! En we deden het lang niet slecht. Het parcours ging volledig als gepland, ik heb een hoop wissels kunnen maken die ook nog eens super soepel en lekker gingen en Jody was heel allert. Jammer genoeg vielen er wel 2 latten op de grond, maar het gevoel van een super vorm was weer aanwezig! Heel erg tevreden!