De eerste wedstrijd van het jaar, begon al erg vroeg. Ik had met Ester en Swiffer afgesproken om rond 7:00u te gaan rijden richting Heerhugowaard, wat op zich nog niet zo heel erg vroeg was, ware het niet, dat in diezelfde nacht de klok een uur vooruit gezet werd (zomertijd), en we dus nóg een uurtje minder te slapen hadden. Tja, en als dan om 6:00u (oude tijd 5:00u) je wekker gaat op je vrije zondag, dan vraag je je toch weer af, wat je bezield dat je zo’n hobby hebt!

Op de afgesproken tijd kwam Ester, net zo brak als ik, me ophalen met haar enorme bus. Door haar uitlaatservice, had ze voor iedereen een hokje, wat wel zo goed uitkwam met Perro en Swiffer in één bus. Alle bagage in de overige hokken gestopt en gaan met die banaan.

Het was wel zo gezellig met z’n tweetjes die kant op touren, vooral toen aan het einde van de rit, de tomtom niet op de hoogte was van het afvalteren van de weg die we volgens tommy toch echt moesten nemen. Na wat heen en weer gescheur, zijn we uiteindelijk bij de goede afslag uitgekomen (lang leve de ouderwetse route beschrijving) en kwamen we toch nog ruim voor aanvang van de wedstrijd, aan op het terrein, waar Daphne en Leo al een mooi plekje gereserveerd hadden in het blauwbekkenweer! Na nog meer blauwbekken stond ook onze tent, hadden we de startnummers binnen en konden we er tegenaan.

Ester moest in ring 1 starten en ik in ring 2. Dit maakte het schema behoorlijk druk, want ik wilde Ester toch wel graag eventjes helpen bij haar eerste A wedstrijd. Die hulp bleek echter niet helemaal nodig, want nadat ik zelf verkend had, liep ik haar rondje eventje mee, en ze had zich prima voorbereid. Omdat Ester starnummer 10 had, was ze al vrij vlot aan de beurt. Met de camera in de aanslag, werd Swiffer eerst toch wel een beetje angstig van die rare luidsprekers langs het veld. Maar tijdens de warming-up kreeg Ester hem toch weer bij de les en konden ze de ring in voor het Spel bij Kees Stoel. Tijdens dit enorm lange parcours, telde alleen de goed gelopen toestellen. De start was even wat ongeconcentreerd bij Swiffer, maar al snel had Ester z’n koppie er weer bij en liep hij hartstikke netjes. Helaas waren de raakvlakken nog wat slordig, maar hier wordt aan gewerkt. De palen gingen wel super goed en dat was voor Ester toch wel een hekel punt. Mooi eindresultaat van 17 pts (dus 17 foutloze toestellen van de 20) en een 19e plaats.

Toen waren Jody en ik aan de beurt in ring 2 bij Corrie Vink. Het spelletje bij Corrie was een tijd-fout-uit, dus na de eerste fout werden goed genomen toestellen niet meer meegeteld. De start begon met een lange lijn; 2 sprongen, de wip en weer 2 sprongen achter elkaar, waarna ze linksaf de tunnel in moesten, maar voor de laatste sprong stond aan de linkerkant nog een sprong uitdagend te zijn. Dan komt toch het voordeel van Jody’s stabiele raakvlakken naar voren; Ik heb net even iets langer gewacht met het doorsturen na de wip, zodat ik net even een stapje voorsprong had en ik haar zo toch over de laatste sprong kon krijgen en de juiste tunnelingang in. Daarna kwam een simpel wisseltje en een haakse insteek op de palen. Dit is tijdens de trainingen een peulen-schillen-insteek, maar vandaag had Jody niet zoveel geduld, en die palen houden alleen maar op, dus rende ze er, tot mijn grote schrik, met een noodvaart langsheen. De rest van het parcours ging best netjes. De lat voor de palen was al gevallen en er viel nog een latje voor de schutting, maar verder was het een net parcoursje. We hadden 7 pts verzameld en kregen daarmee een 13e plaats. Ondanks de weigering op de palen toch een tijd van 39,84 sec.

Daarna was het de beurt aan de veteranen; Perro. Het spel werd ook bij Corrie Vink gelopen, waar hetzelfde parcours bleef staan, maar de schutting en de band werden vervangen door een tunnel en een sprong. Dus het was een race-start en zoals te verwachten viel, was Perro hier niet bepaald op te handlen. Door zijn enorme snelheid en lompigheid, viel hij van de wip af, waarna ik hem weer aardig onder controle had. We hebben het parcours al met al niet gek afgerond. De afloop van de kattenloop was niet helemaal genomen (of helemaal niet ) en we sloegen een paar sprongetjes over. Maar alle latten lagen er nog op, we hebben ongeveer het parcours gelopen zoals die bedoeld was, en nog veel belangrijker; We hebben zo’n lol gehad!!! Perro werd 9e (van de 11!) met 2 pts en de 3e tijd; 35,62 sec.

Na het ombouwen naar het Vast Parcours, vond er een stoelendans plaats. De lopers van ring 1 gingen naar ring 2 en andersom. Ester moest haar VP dus bij Corrie lopen. Ook bij deze start was Swiffer wat afgeleid. Ditmaal door een hond die langs de ring hem aan het fixeren was. Best jammer dat de eigenaar van zo’n hond dat niet door heeft en niet eventjes ingrijpt. Maar gelukkig heeft Ester stalen zenuwen en is Swiffer volledig toegewijd aan Ester, dus meneer ging gewoon weer mee om z’n werk te doen. Hij begon met een klein afloopfoutje (die achteraf op de video in slowmotion afgespeeld goed te zien was, maar in werkelijke snelheid toch knap lastig) maar ging super goed verder. Ester maakte achterin tussen de twee tunnels een keurige wissel, de wip ging super en de band ook. Maar toen kwamen de palen; Swiffer is waarschijnlijk de enige hond ooit, die als voorkeurskant op de palen Rechts heeft. Zodra hij de palen aan de linkerkant van Ester moet nemen, dan gaat het mis. En zo ook hier; Hij maakte tot 3 keer toe een weigering op de palen, en werd gediskwalificeerd. Erg jammer, maar het was niet anders. Ze hebben samen de rest van het parcours keurig afgerond.

Toen was de beurt weer aan Jody en mij. Een leuk VP bij Kees Stoel, met wel wat uitdaging erin. We starten heel goed, met een eeeeeenorme snelheid. Terugkijkend op de video leek het wel of het beeld versneld afgedraaid werd, maar mijn ietwat tragere tred bewees het tegendeel. Ze vloog werkelijk door de tunnel en kwam daardoor niet helemaal netjes voor de sprong uit, waar ik een wissel in gedachten had, om haar zo recht voor de palen te krijgen. De lat viel er tragisch genoeg af en ook nu weer rende Jody met volle snelheid langs de palen. Enorm balen dus, want stiekem hoopte ik toch op dat U’tje. Concentratie weer opgepakt en verder gaan. Na de wip stonden twee sprongen een beetje lastig na elkaar, dus ik had bedacht om ietsjes tegen te draaien en haar dan iets rechter op die sprong te krijgen. Helaas, ik maakte m’n beweging niet concequent af (wat weer heel mooi te zien was op het filmpje) en ze ging keihard rechtdoor de schutting op; Disk. Het laatste stuk daarna was helemaal niet slecht. We hadden nog één keer een Disk-moment (ze nam vanaf nr.15 de finishsprong nr 20), maar dit was eigenlijk nog wel heel knap ook; De hoek van de beide sprongen was voor Jody erg lastig, maar toch liet ze de latten liggen! Nog een knappe strakke wissel voor de schut en toen finishen!

De beurt was weer aan Perro; Het VP werd ook bij Kees gelopen, die toch wel even iets heel anders voor de Veteranen bedacht had. Bij het verkennen leverde dit toch wel een hylarisch conclaaf over sprong 2 op met Kees. Ik stelde voor om gewoon rechtdoor te gaan van 1 naar de palen, maar hij vond dat dat probleem een handlers fout was en makkelijk op te lossen. Hij had Perro immers nog nooit ontmoet Eenmaal aan start gekomen ging ik toch m’n best doen om Perro over 2 te krijgen, zonder dat hij de ene tunnel (nr.19) of de andere (nr.6) zou nemen, wat nog lukte ook! Helaas ging de insteek palen mis, heb ik hem een keer over gedaan, kwam aan de verkeerde kant uit, kruiste nog net eventjes achter hem langs, waarna Perro de kluts kwijt raakte en we de palen niet meer netjes afgemaakt hebben. Toch maar lekker verder gelopen. Na nr. 6 vloog hij over de finishsprong heen, en verderop in het parcours (na de slurf nr.9) zag hij de schut buiten het veld staan en wilde die eigenlijk wel graag nemen. Maar ik kon nog net voorkomen dat hij de ring uit ging, liep wel langs nr 10 heen, maar de korte bochtjes en wissels van 11 t/m 14 gingen super en zelfs het raakvlak van de wip was netjes!!! Dat maakte alles al goed. Dat we dat stukje foutloos gedaan hebben, is voor mij al een heel prestatie. Daarna was er een lang stuk naar de kat, waar hij natuurlijk het raakvlak volledig miste. Ook de ingang van de tunnel koos hij verkeerd uit, maar uiteindelijk hebben we de finishsprong toch nog bereikt. En Kees? Die stond er hoofdschuddend en grinnikend bij !!!

Het was ondertussen tijd voor de Jumping. Weer een kleine stoelendans, dus ik mocht met Jody de JP bij Corrie lopen. Het was een behoorlijk technisch parcours. Op zich geen probleem, maar de kans op latten bij Jody was erg groot. Het grootste dillema was de start. Hoe kreeg ik haar over 3 en dan 4, zonder dat de latten gingen of ze te ver door draaide en de tunnel in zou vliegen? Een afstandstart durfde ik vandaag even niet aan (heb al eerder alleen het 1e latje gehad, door een afstandstart..) dus ik koos ervoor samen met haar te starten. Ik wilde niet teveel verbale commando’s geven, omdat dat vaak aanleiding tot latten gooien is, maar ik moest haar wel duidelijk maken dat ze over 3 moest gaan. Lastig pakket dus… Eenmaal aan de start heb ik de knoop doorgehakt; Ik ging samen met haar starten, zou een korte verbale commando geven en hopen dat het genoeg zou zijn. Helaas, m’n commando kwam te laat. Ze landde voorbij nr. 3 en ze kon met geen mogelijkheid meer over die sprong heen komen. Ik ben gewoon doorgegaan, want het maakte nu toch niet meer uit. Na de tunnel kwamen de palen, en mijn doel was toch wel dat ze die nu gewoon goed zou doen. Dat is gelukt. Na even een keer goed terugfluiten, stak ze goed in en maakte ze ze netjes af. Verderop weer een foutje van mij; Van 9 naar 10, maakte ik m’n verbale commando niet af, en toen ik dat deed dacht ik al bij mezelf “Nu gaat ze rechtdoor”, en dat deed ze dus ook. De rest van het parcours ging super. Foutloos, heel soepel en alle latten bleven keurig liggen!!! Ondanks de disk toch echt super tevreden. Volgende wedstrijd (13 april bij DVS) gaat dat U’tje komen!

Ester mocht met Swiffer de JP bij Kees Stoel lopen. Hij had een erg leuk parcours neergezet. Ze had goed verkend, heeft inmiddels goed door wat Swiffer’s sterke en zwakke punten zijn, en speelt daar goed op in. En dus stond ik te filmen met m’n hart in m’n keel. Ze bleven maar foutloos en ze bleef maar foutloos. En ze gingen hard!! En toen.. op het punt waar Ester zelf al had gezegd “Ik móet hier echt even tegendraaien, anders gaat hij links langs mij en de sprong heen”, gebeurde wat ze voorspeld had. Ze had na de vliegende start geen kracht meer om aan te zetten, Swiffer zat al kort achter haar, en hij ging haar links voorbij. En als klap op de vuurpijl sprong hij ook nog terug over een sprong; Disk! Wat zonde nou! Maar zo goed gelopen. Echt erg knap. Op het laatste nog eventjes een wissel langs de uitgang van de tunnel! Dat U’tje komt ook vanzelf wel!

De afsluiter van de dag was Perro; Zijn JP was ook bij Corrie. Een leuk parcoursje met een aantal lastige puntjes. Een echte uitdaging. De start begon nogal hectisch. Ineens was Daphne met Nero al geweest en was ik ook al aan de beurt. Dus snel met die hond de ring in, nog even kijken ‘waar moet ik ook alweer heen’ en gaan met die banaan. Tja, en dat is nou net hoe een start met Perro niet zou moeten gaan. Hij raakte z’n zelfbeheersing al bij de eerste bocht kwijt en liep Corrie bijna van d’r sokken! De Disk kwam dus alweer erg snel. Maar nadien heb ik hem weer eventjes verteld dat we het spelletje SAMEN moeten doen, en dat begreep hij heel goed. Hij deed heel erg zijn best en maakte er uiteindelijk toch nog een best leuk rondje van! De volgende wedstrijd (27 april Culemborg) zal ik m’n best doen om mezelf ook iets beter te concentreren en ook iets beter m’n best te doen. Ik heb vandaag vooral heeeeeel veel plezier met hem gehad. Ik was eigenlijk wel een beetje ontroerd hoe leuk hij het vond, en vooral nadat Corrie tot twee keer toe tegen me zei dat ze het zo leuk vond om mij weer met Perro in de ring te zien, heb ik mezelf een schouderklopje gegeven dat ik dit toch weer mogelijk heb gemaakt voor hem! Dit was voor spek en bonen, de volgende keer ga ik voor de punten ;-)!!

This post is filed under De Australian Kelpie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.