HOME

Foto’s van het nest

Down-Under-City-Litter-Page

2 maart:
De laatste pup is vandaag vertrokken. Leewan (lees Liewan) is bij El en Pawee gaan wonen. Daar zal hij het op de Scheveningse stranden fantastisch gaan vinden.

Het is hier in huis wel erg stil nu hoor. Geen getrippel, geblaf en gevecht meer. Alleen maar stilte, het tikken van de klok en het gepiep (boehoe) van Jody. Ze is ze kwijt. Ze is echt door het huis aan het zoeken van: Waar heb ik die pups nou toch gelaten!? Maar we proberen haar flink af te leiden, dat ze er niet te veel mee bezig kan zijn. Echt iets voor haar om nu nog ineens schijnzwanger te worden

Toen Leewan opgehaald werd vanmorgen, zijn Jody en ik direct naar het strand gegaan om (letterlijk) uit te waaien. De storm was hier nog helemaal niet gaan liggen, dus we zijn lekker gezandstraalt! Maar het was wel eventjes lekker. Daarna zijn we samen onder de douche gegaan en heb ik Jody even lekker schoongewassen. Daarna de vloer gestofzuigd en gedweild en alle speeltjes en kleedjes weggehaald. Alle kleedjes zitten in de was en het speelgoed is opgeborgen en er is nieuw speelgoed voor in de plaats gekomen. En vanmiddag om een uurtje of 4 zijn we naar de verjaardag van Arianne geweest (de verloskundige van dit nest ) en heeft Jody de hele middag met een stuk of 8 jochies van rond de 2 jaar gespeeld. Ze had dus even helemaal geen tijd om zich druk te maken om haar verdwenen kindjes. Morgen weer lekker trainen en overdag even lekker naar het bos. We hopen dat Jody op deze manier niet teveel aan de kleintjes herinnerd wordt… Ik vind het echt heel sneu voor d’r dat ze d’r kindjes moet missen. Wij zelf missen ze natuurlijk ook, maar ze hebben stuk voor stuk een fantastisch baasje gekregen, die allemaal erg blij en enthousiast zijn.

De komende dagen ga ik me even uitsloven op de site. Van iedere pup komt uiteraard een eigen pagina en kan je ze daar weer verder blijven volgen.
Bij deze sluit ik dan ook dit Blog! Ik vond het erg leuk om iedereen op deze manier op de hoogte te houden van de pups en hun avonturen. Ik heb super veel leuke reacties gekregen, waar ik uiteraard heel blij om ben. Het was me allemaal een waar genoegen. Het was een fantastische tijd. Deze droom is volledig uitgekomen .

Groetjes
Claudia

27 februari:
Poeh, ik kom niet echt meer toe aan de site. Het blijft hier een drukte van belang! We hebben ondertussen afscheid moeten nemen van Baaya (zwarte teef), Mika (bruine teef) en Jack (kleine ‘grijze’ reu). We hebben van alle drie al uitgebreid bericht gehad, en het gaat goed met ze. De volgende gaat morgen, ‘blauwe’ Copper. En Leewan (groen) gaat zondag pas. Toch wel leuk om nog een pupje een paar dagen extra te hebben

Het ‘normale’ leven begint weer te komen. Jody gaat weer regelmatig mee met de trainingen, al springt ze voorlopig alleen maar Medium. Wat ben ik blij dat ze normaal Large springt zeg! Kanonnen, wat gaat ze hard over dat parcours zeg! Ik kon haar echt amper bijhouden! Ze heeft er weer super veel zin in en geniet er duidelijk van.

Ik heb nog niet het idee gehad dat Jo de pups heel erg mist. Ze lijkt af en toe wel een klein beetje te zoeken en ze piept af en toe, maar is verder nog erg rustig. Ik ben wel heel benieuwd hoe ze zondag reageert als de laatste haar veilige vleugels verlaat! Op de dijk is ze heel beschermend tegenover ze. Als de pups een grote afstand nemen van Jo, dan gaat ze ze ophalen en maakt ze duidelijk dat ze beter achter die bosjes kan blijven, want daar is het veilig! Ze duwt ze letterlijk de bosjes in en kijkt dan vervolgens heel voldaan; Zo, ben ik een goede moeder of niet! haha..

Vanavond nog maar even extra genieten van Copper, want over een paar uurtjes gaat ie ons verlaten! Arme Leewan moet zich dan in z’n eentje gaan vermaken. Dat zal niet echt meevallen voor hem denk ik! Arme jochie! We zullen hem extra verwennen!

22 februari:
Wat een drukte! Pfff… er is nog een hoop te regelen en een hoop te doen. Het einde is in zicht. Helaas. We vinden het heel jammer dat we afscheid moeten nemen van dit fantastische nest met knuffeltjes. Maar het hoort er ook bij en het is onze taak natuurlijk ook om ze klaar te stomen voor hun nieuwe leven bij hun nieuwe baasjes. Wij denken dat de missie geslaagd is. Ze zijn allemaal groot, sterk en gezond. Stuk voor stuk leuke, aantrekkelijke Kelpietjes!

Vanmiddag hebben de pupjes hun ‘examen’ gedaan. Corrie kwam de test afleggen en wij mochten hier naar kijken. Het was echt super leuk om mee te maken. We hebben ons ontzettend verbaasd over de verschillende reacties op alle prikkels die ze te verwerken kregen. Er waren er een paar waarvan we toch echt wel even onder de indruk waren. We hadden bepaalde reacties van hen nooit verwacht! Heel grappig!

Morgenochtend wordt het traantjes laten denk ik… Dan moeten we afscheid nemen van Baaya, McClaud’s Cradle Canberra. Ze is er ook echt aan toe om lekker bij d’r nieuwe vrouwtje en haar roedel in te trekken. Aan al het moois komt een eind!

20 februari:
Het aftellen is nu echt begonnen. De dag dat de eerste pup naar haar nieuwe huis gaat, begint echt in zicht te komen. We genieten nu nog even volop van de kleine blagen, nu het nog kan.

Niets is meer echt veilig voor ze. Overal moeten de tandjes in gezet worden en alles kan en moet kapot. Ook Jody kan niet meer tegen ze op. Ze blaft ze eerst af, maar uiteindelijk geeft ze op en laat ze ze gewoon hun gang gaan. Tja, dat schiet lekker op he! Weten ze in ieder geval zeker dat ze gewoon zo lang mogelijk moeten blijven proberen. Zelfs door de Kamfer Spiritus heen, blijven ze gewoon lurken.

Er staan steeds meer oren recht om hoog. De zwarte teef heeft ze allebei staan en bij de Blauwe en Groene staat er eentje. De kleine man heeft ze nog lekker hangen. Die van de bruine dame wippen al wel wat omhoog, maar blijven nog niet staan.

We zijn de laatste tijd super druk met socialiseren. Van de week zijn we met het vijftal aan de weg gaan zitten om eens even dat verkeer van wat dichterbij te bekijken. Ze hadden geluk, want we zaten daar nog maar net, of er kwam een brommer met een knetterende knalpijp langsscheuren. Zoals Peter heel mooi zei: Ze dachten echt; Nou gaan we er aan!!!
Maar na een paar minuten kregen ze weer wat meer lef. De groene durfde zelfs heel stoer een paar passen richting het verkeer te zetten.

Aan de lijn lopen is eigenlijk nog voor niemand echt weggelegd. Ze vonden het allemaal maar niks. We gaan dat dus nog wel even een paar keer oefenen.

Verder hebben we bij allemaal een voor een de pootjes afgedroogd nadat ze heerlijk in de blub hadden gebaggerd. De blauwe jongeman vond het niet wat. Hij is en blijft een piepert

Vandaag kregen ze een echte test: Ester kwam met haar 4 honden: De Bearded Collies Swiffer en Bailey, de kruising Husky Dazzle en de enorme Mastiff Gibson. Wow, dat was wel eventjes heel spannend. Maar al na een tijdje durfde de kleine man het aan om Gibson uit te dagen tot een spelletje. Haha.. op zich een hele eerlijke strijd denk ik Met een beetje geluk zijn de foto’s ervan gelukt!

15 februari:
Het is weer weekend, dus ik hoop dit weekend tijd te vinden om alles weer tip top up to date te hebben. Heb weer een heeeeleboel foto’s geschoten (waaronder vandaag), en die moeten dus weer uitgezocht worden, wat een behoorlijke klus is, met zooooveel foto’s

Er staan inmiddels een aantal oortjes omhoog. De zwarte teef heeft er eentje staan en de andere bijna. Ook de groene reu is er bijna. Maar sinds vandaag beginnen de oren van de bruine, blauwe en grijze ook wat omhoog te wippen. Het gaan nu echt kelpies worden.

Oh, trouwens, de laptop is weer terug van weggeweest. Helaas hebben ze niks kunnen redden van al m’n documenten Erg jammer, maar het is niet anders. Gelukkig maar dat ie al crashte na 4 maanden…

Vanmiddag hebben we weer even heerlijk op de dijk genoten van het zonnetje. Ze mochten, nu ze gevaccineerd zijn, wat verder de dijk op wat ze wel heel leuk vonden. Het hoge gras in, de molshopen bestuderen en sommigen zelfs van de dijk af naar beneden, achter mama aan. Ze worden echt steeds leuker!

En wat ik van de week vergeten ben te melden, is dat ze ook weer netjes ontwormt zijn! Lekker vonden ze het natuurlijk weer niet, en het werd dan ook een behoorlijk gesmeer. haha.. vooral die kleine man had er echt helemaal geen zin in. Dus uiteindelijk heb ik het maar allemaal in een keer naar binnen gespoten hihi… Sorry mannie…
14 februari:
Valentijnsdag. Altijd afwachten of er een kaartje in de bus ligt… En ja hoor, er lag er een voor ‘valentine’. Hij was niet voor mij bedoeld. Je raadt het al: Hij was van Pawee voor Jody! Zooooo verliefd…

Ze zijn alweer 6 weken oud. De tijd vliegt als je plezier hebt! Het klopt helemaal.

Gisteren hebben we twee hele belangrijke mijlpalen gehaald: Om half 2 ’s middags kwamen de Chippers van de Raad van Beheer op bezoek, om de pups officieel aan hun naam te koppelen. Er zijn hierin geen veranderingen aangebracht trouwens! De pups ondergingen het chippen prima. Even een heel klein piepje toen die grote holle naald erin ging (ik was allang flauw gevallen als die naald mijn velletje in moest…), maar de blauwe (Copper) piepte al voordat de naald erin zat . We kregen een dik compliment dat Jody zo’n lief moedertje was; “Als je zo’n lieve teef hebt, dan verkoopt zij de pups voor je!” Dat was hun mening ook al toen deze zelfde mensen voor de controle rondom de kennelnaamaanvraag kwamen. Leuk om te horen dus.

Daarna om 16:00u zijn we bij de Dierenarts geweest voor de check-up en de eerste enting. Ze zijn allemaal helemaal goed gekeurd en hebben het prikkie goed aanvaard. Tja, na zo’n grote dikke holle naald, is zo’n injectienaaldje natuurlijk een peulenschil.
De hele kliniek heeft de pups mogen en kunnen bewonderen. Dit nest heeft voor de kliniek iets speciaals, omdat een van deze pups naar een van de assistentes gaat! Ze krijgen er dus eigenlijk een familielid bij .

Toen we weer terug waren, waren ze echt uitgeput. Het was ook het dagje wel natuurlijk. Want buiten de chipper en de entingen, hebben ze voor het eerst een ‘ritje’ in de lift meegemaakt en hebben ze voor het eerst kennis mogen maken met het fenomeen autorijden! De rest van de dag hebben we dus weinig last van ze gehad.

Wat vandaag dus weer aardig omgekeerd was. Om 7 uur zaten ze al te roepen om eten en de hele dag zijn ze heerlijk baldadig aan het stieren. Vanmiddag kwam Nienke weer langs, want er moest opgepast worden. Ze heeft eventjes lekker geknuffeld met de bruine teef. Dit pupje zet eigenlijk nooit een tand in mensen vel, dus die durven we wel bij ons nichtje te houden. En later in de middag kwam ook Annemieke nog even op bezoek. Die heeft vol bewondering zitten kijken naar het open en vrije karakter van deze beestjes. Ze zijn een stuk pittiger dan het nestje Smoushondjes die zij in d’r hoofd had . Tja, je valt onder Rasgroep 1 of niet he!

Net weer even wat portretjes gemaakt (stom genoeg wilden ze de oortjes met geen mogelijkheid mooi houden), en ze zijn weer gewogen en het resultaat staat weer op de site.

11 februari:
De drukte gaat maar door. Gisteren hebben we 15 mensen over de vloer gehad, verdeeld over de hele dag! Wat een drukte, maar wel gezellig.

We zijn weer lekker de dijk op gegaan, waar de pupjes kennis mochten maken met hun vader, die meegekomen was. Zij vonden hem wel interessant, maar Pawee moest niets van ze weten
Jody was erg druk met de pups verdedigen tegen alle gevaren die op de loer lagen. Het was natuurlijk fantastisch weer, zodat er heel veel mensen buiten waren. Ze was er maar druk mee.

De stoerste pups zijn er duidelijk uit te plukken tijdens zo’n ‘uitje’ op de dijk. Het zijn steeds dezelfde die afdwalen.

We hebben weer lekker veel foto’s gemaakt! Dat is met m’n nieuwe camera echt een genot om te doen. Gisteren even snel de ruim 400 shoots uitgezocht! De foto’s komen weer op de Down-Under-City-Picture-Pagina.

Samen met Daphne heb ik mooie portretjes en standfoto’s van de pups kunnen maken. Ook hierin was groot verschil in dapperheid te zien. De een stond als een volleerd fotomodel in de ideale pose, terwijl andere (vooral de dames) het toch wel wat spannend vonden bovenop de tafel. Vooral de zwarte dame vond al het publiek op de achtergrond maar spannend! Maar uiteindelijk zaten er tussen de paar honderd foto’s een aantal supershots! Ze zijn weer te bewonderen op de pagina van Jody’s 1e nest!

7 februari:
Wat een drukte! Jonge jonge. We hebben momenteel zo’n 3 a 4 visites per dag! Dat is een hoop koffie met koekjes

De pups doen het super. Ze zijn steeds eigenwijser, roepen steeds harder om steeds meer eten en zijn gewoon fantastisch!

Mandy, Michael en Merinda zijn donderdag geweest. Dit zijn de fokkers van Jody. Ze vonden de pups geweldig. Vooral Merinda vond de ‘piepies’ geweldig. Ze wilde geen afscheid meer nemen toen ze naar huis gingen…
Donderdag waren ook Jose, Michel en Sander van de partij. Zij (Michel en Sander) kwamen een uurtje spelen met de pups, als socialisaties voor de 4-voetertjes. Deze jongens zijn zelf honden gewend, en kunnen heerlijk spelen met het kleine grut. Al was het gekauw aan de broeken en schoenen iets minder
En ’s avonds nog een keer visite. We hebben samen geprobeerd portretjes te maken, maar helaas (sorry Frieda, zat je voor niks onder dat kleedje ) zijn ze allemaal onscherp geworden.

Maarrrrr… voor dat laatste is een oplossing bedacht. Door Peter wel te verstaan! Gistermiddag kreeg ik op m’n werk een smsje van hem dat er een verrassing voor me klaar lag; Een hele gave Canon EOS 300D!!! MET telelens van 400mm en een macrolens, voor de dichtbijtjes Voor mijn!!! Voor de heb!!! Jippie! Kan ik eindelijk fantastische foto’s van het spul maken! Ik ben helemaal blij en ik schiet me een ongeluk aan puppy-shoots!!! Geweldig gewoon!

Vanmiddag mochten de pups even lekker op de dijk in het zonnetje de wereld verkennen! Ze vonden het fantastisch. Racen over het gras en klimmen door de bosjes! Helemaal cool! En natuurlijk met mama spelen. Mams gaf ze zo nu en dan wel een goed wijze les. Toen eentje een beetje afdwaalde, ging Jody toch wel eventjes duidelijk maken dat dat niet de bedoeling is! Tja, je bent schapendrijver of niet

Nu gaan we maar weer verder met de volgende visite!

6 februari:
Hoe ouder de pups, de drukker wij zijn. Vooral met bezoek. De pups worden natuurlijk steeds leuker, dus de aanvragen voor een uurtje puppyknuffelen stromen binnen.

We zijn al druk bezig gegaan met het socialisatie programma. We maken heel wat herrie met potten en pannen (doen we normaal ook hoor…), de radio gaat loeihard (gebeurd normaal nooooit…) zingen en fluiten doen we als gekken (met recht…) en we lopen dan weer met petjes op, dan weer met een zonnebril etc etc. Verder zijn ze weer lekker buiten geweest vandaag. Een paar vonden het wel spannend, maar anderen (je raadt het nooit…) vonden het allemaal maar kinderspel. Toen het tuinhekje open ging om toch dat gras maar eens te voelen en proeven, bleven er twee achter die de net tot leven gekomen fontein ook wel heeeeel interessant vonden. En wie begon er als een razende rondjes door het gras te rennen??? Jawel, de groene (met een rood bandje om, overigens).

De pups hebben vandaag mooie halsbandjes en riempjes gekregen. Helaas waren de gebruikte kleuren niet aanwezig, maar ik heb een aantal mooie kleurtjes kunnen vinden:

Knal fluoriserend oranje; voor de beide meisjes

Rood; voor het groene reutje

Blauw; voor het blauwe reutje

Zwart; voor het grijze reutje

De eerste keer aan de lijn lopen hebben ze ook ondergaan. Ook hierbij is het duidelijk dat de een toch wat anders reageert op nieuwe dingen dan de ander. Die groene (of rode) heeft volgens mij niet eens in de gaten gehad dat hij aan een riempje liep

Ook hebben we een klein draadbenchje in de kamer gezet. Gewoon om aan zo’n ding te wennen en misschien wel eens in te slapen. Alsof Jody wist wat de bedoeling was, ging ze snel in de bench zitten en ging ze daar de kids voeden. Zo zaten ze veilig en vertrouwd met z’n allen in die rare nieuwe bench en hadden ze er gelijk een super fijne ervaring; Lekker toetje halen bij mama. Toen moeders eenmaal weg was, en de pups de bench ook verlaten hadden, waren er toch drie die er weer in terug kropen en daar heerlijk gingen liggen slapen. Ze hebben een heerlijk aanpassingsvermogen dus!

Iedere avond mogen de pups ff lekker in de woonkamer struinen. De PetMate van Jody (op hoge pootjes) was voor Groentje natuurlijk geen uitdaging, want hij zat er al snel bovenop! De rest houdt zich meestal bezig met mijn pantoffels, Peter’s sportschoenen en de kasten waar je zo lekker onder kunt kruipen.

Morgen weer een drukke dag. Drie keer visite, waaronder twee jongetjes die ons komen helpen met de pups socialiseren. Dat wordt leuk denk ik

Deense Kelpie Kennel Skovfarmen is trouwens nog op zoek naar een baasje voor een van hun chocolade bruine reutjes. Deze kleine man is op 27 december j.l. geboren uit een hele leuke combinatie, waarvan de vader een halfbroer van Pawee is. Intresse? Kijk even op mijn homepage!

3 februari:
Ze zijn verhuist!!! Vrijdagavond heb ik de boel naar de kleine kamer gesleept en daar een heerlijk speelkamertje opgebouwd. Eerst natuurlijk alle draden van de PC (ik zit dit nu in de werpkist te schrijven…) omhoog gedaan en vast geplakt. Toen een rekje voor de stellingkast gezet, om te voorkomen dat ze de daar gestalde kerstboom op eten, en alles wat niet veilig is voor de pups (en andersom) heb ik uit de kamer gehaald of op de plank gezet. Het is een heerlijk rommeltje zo, maar de pups vinden het fantastisch!! Ze hebben nu lekker de ruimte om te spelen, ze hebben een oud vloerkleed gekregen, waar ze veel meer grip op hebben dan op de gladde planken en natuurlijk een heleboel kranten waarop ze hun plasje en keutel mogen mikken! De deur hebben we gebarricadeerd met een voor de pups hoge en voor Jody te springen plank. Zo kan Jody makkelijk in en uit en is de rest van het huis veilig van de 5 blagen!

Na een deskundige check door Yvonne, blijken alledrie de reutjes twee testikel(tje)s te hebben en ziet het er naar uit dat ze alle 6 gewoon in gaan dalen. We juichen pas als ze er allemaal ‘hangen’, maar het is wel een opluchting. Zoiets is toch wel spannend. Ook de verschillende elementen van het gebit zijn inmiddels ontdekt. Het is natuurlijk nog maar een melkgebit, maar ook dit is een spannend punt en ik ben blij te zien dat het melkgebit in ieder geval door komt.

De bandjes zijn eraf gehaald. Het begon een beetje link te worden. Gisteravond had de groene een van zijn voorpootjes er doorheen kunnen krijgen (hoe??? geen idee…) en zagen we hoe hij zijn ‘blauw’ broertje probeerde te wurgen door aan zijn bandje te trekken. We hebben ze er dus maar lekker af gehaald, want ze zijn toch wel uit elkaar te houden. Veiligheid voorop natuurlijK!

30 januari:
De pups zijn alweer 4 weken oud. De tijd vliegt. We zijn alweer op de tweede helft! Ze worden steeds brutaler en vrijer. De een kijkt daarbij eerst eventjes de kat uit de boom en wordt dan ineens heel speels, en de ander knalt meteen overal bovenop, pakt dingen in de bek en schroomt niet om in z’n eentje de keuken te inspecteren (groentje!!!). Ze zijn stuk voor stuk heel gezellig, knuffelig en schattig en kunnen alle vijf een flink robbertje vechten.

Jody heeft het gehad met de regelmatige voedingen. Ze geeft ze zo nu en dan, als ze er zelf zin in heeft, maar echt niet meer iedere keer als de pups vinden dat het weer tijd wordt. Daarom voeren we nu iets vaker en iets meer bij. Dit vinden ze overigens geen straf, want zo’n bord met vlees gaat er prima in. En Jody hoor je ook niet klagen, want die mag de overgebleven restjes oplikken, al houden haar kinderen niet veel voor d’r over.

Vandaag ook weer moeder en kids ontwormt. De pups keken allemaal wel wat zuur, maar ze waren het ook zo weer vergeten en kwamen gelukkig meteen weer een knuffel brengen.

We hebben ook weer portretjes gemaakt. Het valt niet mee om ze goed erop te krijgen, en dan ook nog eens de perfecte belichting daarbij te vinden. Vanaf volgende week zullen we ze wel buiten kunnen maken. Vanmorgen hebben we het eventjes geprobeerd, maar na een paar minuutjes begon de eerste al te riebelen, dus dat stellen we nog maar eventjes uit. Dan maar even een paar portretjes van iets mindere kwaliteit! En ze zijn nog best aardig hoor .

28 januari:
10:04u: Het uitslapen zit er niet meer in. Vanmorgen zongen de pups ons in koor wakker! Heel lief van ze! Altijd beter dan de wekker En in de woonkamer gekomen, ligt madam Jody prinsheerlijk op de bank, kussentje onder haar hoofd, te kijken hoe haar kroost smeekt om eten eten eten! haha… Met een “Wat dacht je ervan?” is ze toch maar naar de kist vertrokken om de uitgehongerde (nou ja, zo lieten ze het voorkomen tenminste!) buikjes weer te vullen. En al gauw was de rust weder gekeerd.

Gistermiddag was er dus weer visite. Daphne, Leo en Myrthe (de ‘ouders’ van Jody’s halfzusje Jente) zijn het kroost komen bewonderen en hebben een paar leuke shots met Myrthe en de pups gemaakt! We wachten met smart op de kopietjes! En later op de middag waren Remco en Aukje er, die er geen genoeg van konden krijgen. De pups lieten zich van hun beste kant zien. In het begin van de middag lagen ze heerlijk te dutten, maar later op de dag werden ze lekker actief en konden we met z’n allen van hun kunstjes genieten. En ’s avonds, toen de visite weg was, was het weer knuffel tijd voor ons. Het is echt genieten nu! Die kleine mormels vinden het echt prettig om een knuffeltje te komen geven, en mijn haar is zooooo interessant. Kan je lekker aan trekken namelijk Het speelgoed moet er nu aan geloven, overal worden tanden in gezet en de onderlinge krachtmetingen zijn ook niet mis. Sterk sterker sterkst!

27 januari:
12:15u: De pups gaan met grote sprongen vooruit. De tandjes zijn zo goed als door en ze gebruiken ze al goed. Dat heeft Jody ook al ondervonden; Ze vindt het niet zo’n feest meer om ze te voeden. Dat komt goed uit, want we zijn begonnen met het bijvoeren van vlees! Dat vinden ze fantastisch. De eerste keer vonden ze het wel wat vreemd. Ze vonden dat vieze plakspul aan hun pootjes helemaal niks. Maar gaandeweg leert men, en dat geldt ook voor deze mormels. Ze staan letterlijk te smikkelen en ze houden pas op als het bord leeg is. En dan voor een toetje nog even bij mama langs.

Het rek is nog maar net stevig genoeg gebleken. De aapjes weten er al heel goed uit te komen, dus ’s nachts sluiten we ze nog lekker op in de kist. Die trouwens ook wel een extra plankje kan gebruiken, want vanmorgen zag ik nog net hoe groentje over het plankje heen hing. Nog even en hij kukelt er aan de andere kant uit.

Gisteren hebben ze weer visite gehad. En deze visite was zo slim (en aardig) om een fantastische camera mee te nemen. De nieuwe foto’s zijn dan ook aan haar te danken! Nogmaals bedankt Linda We hebben een andere camera kunnen lenen. Mijn vader was zo aardig om die van hem af te staan! We kunnen dus weer wat leuke shotjes maken.

Het cadeautje die Linda en Yvonne gisteren meegenomen hebben, valt goed in de smaak. Het is een plushe laars (zie foto’s) waar je heerlijk je net doorgekomen tandjes in kunt zetten en lekker stoer kunt schudden en grommen! Ook met je koppie er bovenop liggen slapen werkt fantastisch. Een erg handig ding dus.

Vanmorgen kwam Thom, het zoontje van goede kennissen, even kennis maken met de pups. Hij straalde helemaal toen hij ze zag! Hij vond ze helemaal lief en super zacht en hij ging mee piepen met de kleine grijze die lekker lag te dromen! Oh ja, Thom is bijna 2 Vanmiddag staat er nog meer visite op de planning. Het zijn drukke tijden met zo’n nestje. Maar wel heel leuk en gezellig.

Het schema is helemaal gelukt. Ik heb de oude zo goed als na kunnen maken, dus ik ben heel tevreden. Net zoals ik tevreden ben over de gewichten van de pups.

24 januari:
11:38u: Sinds gisteren hebben de pups wat meer bewegingsvrijheid. We hebben de ren er bij aangemaakt. Nu moeten ze nog door krijgen hoe ze over die drempel van de werpkist kunnen komen Alleen groentje, alias ‘haantje de voorste’ krijgt het zelfstandig voor elkaar om uit de kist te klauteren, en er ook weer in te komen. Hij is sowieso het klimaapje van het stel. Hij klautert en klimt overal overheen. Over z’n broertjes en zusjes, maar ook over benen en voeten die in de ren liggen. De tralies van de ren heeft hij ook al op stevigheid gecontroleerd. De pas doorgekomen tandjes zijn er al eens flink ingezet en ook het bungelen aan de voorpoten begint vorm te krijgen. Zou hij soms een beetje op zijn moeder lijken (klom met de leeftijd van 5 weken al uit de puppyren).

Bij iedereen zijn er puntjes van de hoektanden en de eerste kiezen te zien en te voelen. Ook bij grijsje is dit het geval, hoewel hij ook hierbij een paar dagen achter loopt op de rest. De rest van het gebit is al duidelijk aanwezig onder het tandvlees, maar zijn nog niet doorgekomen.

Het krantzindelijk zijn gaat heel aardig. De meesten lopen nu eerst richting krant voordat ze gaan plassen. Het kost ons een hoop kranten en het verschonen gebeurd zo 3 a 4 keer per dag. Gelukkig heb ik een deal met m’n werkgever gesloten: 6 dagen per week 5 kranten per dag. Dat is dus 30 kranten per week! En we hadden al een paar weken van tevoren gespaard, dus voorlopig zijn we er nog niet doorheen.

Ik heb weer nieuwe portretjes gemaakt. Het wordt steeds lastiger, want stilzitten is niet hun sterkste kant. Helaas heb ik ook de fantastische camera die we van Peter’s ouders hebben kunnen lenen, weer inleveren. We moeten het dus weer met onze eigen camera doen, en dat valt kwalitatief toch wel weer een beetje tegen. Misschien toch maar eens die nieuwe camera kopen? Het grootste probleem is de flitser, die niet krachtig genoeg is, maar de foto alleen maar donkerder maakt. En zonder flitser is het bijna onmogelijk, omdat de sluitingstijd dan heel lang is, waardoor je weer bewogen foto’s krijgt. Op een statiefje met 2 seconden zelfontspanner geeft het beste resultaat, die eigenlijk ook nog steeds bar slecht is…

Ik ga vandaag ook weer even aan de knutsel op het gewichtenschema. Helaas ben ik mijn document daarvan dus kwijt (ten onder gegaan met de laptop), dus ik zal een nieuw schema moeten knutselen! Help…

21 januari:
18:30u: Wat hebben we de laatste tijd toch een pech. De Laptop heeft de geest gegeven (slechts 4 maanden oud…) en daarmee zijn we een heleboel gegevens kwijt. We hopen dat degene die de boel gaat fixen, ook die gegevens weer kan terug vinden, maar we hebben er een hard hoofd in. Gelukkig maar dat we een heleboel foto’s op de site hebben gezet, want helaas zijn ook de foto’s, filmpjes en gewichtsgegevens verdwenen Wat een pech!!!

De pups doen het goed. Ze worden steeds actiever en beginnen nu echt goed te lopen. Ook op de gladde houten vloer beginnen ze steeds meer grip te krijgen; Als de kist verschoont wordt, dan leggen we het stapeltje pups altijd even op een klein kleedje. Maar vanmorgen waren ze mooi aan de wandel gegaan! Nog even en niets of niemand is meer veilig voor het terreur van deze mannen en meiden.

Van een aantal zijn de onderste hoektanden al een stukje door. Het zijn hele scherpe puntjes, dus arme arme Jody. Die zal wel heel opgelucht zijn, als we overstappen op wat puppymelk en vlees! Nog en paar dagen en dan mogen ze er mee kennis gaan maken. De oren zijn ook zo goed als open. Bij de een natuurlijk wat meer dan bij de ander, maar het begin is er. En de ogen zijn nu ook van de grijze volledig open. Je ziet ze nu ook duidelijk op zicht gaan verkennen. Heel schattig.

De blauwe en de groene lijken het fenomeen ‘krantzindelijk’ al behoorlijk goed door te hebben. Wanneer de beide heren wakker worden uit een van hun vele slaapjes, dan vertrekken ze direct richting ‘harderwijkse courant’ en doen hun plasje keurig netjes op de kranten!

En nog een beetje gewichtsinformatie: De groene is de grens van halverwege de 1700 gram gepasseerd en de kleine, ja ja!!!, is ruim 1000 gram!!! Ook hij zit eindelijk in de 4 cijfers. Procentueel zijn ze allemaal ruim 420% van hun geboorte gewicht! Dat gaat dus nog steeds goed!!!

20 januari:
15:09u: Ineens is er een ommezwaai in het gedrag van de pups te zien. Sinds eergisteren beginnen ze op elkaar te reageren, en gisteren hebben we de eerste echte tekenen van stoeien gezien! Ze zijn lekker actief, en ook de kleine doet goed mee! Poten, oren en snuiten verdwijnen in elkaars bekkies. Het lijkt er ook op dat ze een plekje zoeken om te gaan plassen. Ze gaan hiervoor echt op pad, en zo nu en dan komen ze toevallig uit op de kranten.

De tandjes zijn al goed zichtbaar onder het tandvlees, en ze zijn ook al goed te voelen. Gelukkig voor Jo zijn ze nog niet door. Ook de oren zijn al behoorlijk open. Ze reageren al heel goed op geluidjes. Ik denkt dat ze binnenkort wel wat uitdaging kunnen gebruiken in de vorm van wat voorwerpen. Dat kan wel eens hele leuke beelden opleveren!

De visite komt goed op gang. Gisteren kwamen m’n vader en Gerrie met Chantal kijken. Die Chantal wist niet wat ze zag. Ze vond die groene wel wat griezelig, met z’n gegrom en gehap Ze hebben lekker bij Gerrie en Chantal geslapen en Copper mocht lekker eventjes bij mama op de bank liggen (zie foto’s!). Vanmiddag komen ‘tante’ Suzanne en ‘oom’ Martijn met Nienke weer even kijken. Ook de verloskundige Arianne komt met haar gezin even naar ‘haar’ kids kijken! En van de week zijn de eerste toekomstige baasjes komen kijken naar ‘hun pup’ en nestgenootjes. Lekker druk dus, vooral voor ons .

17 januari:
22:19u: Weer veel ontwikkelingen vandaag. De kids zijn vandaag alweer 2 weken oud. De pupperds zijn vanmorgen ontwormt. Ze waren niet zo blij met me, toen ik dat roze spul naar binnen spoot ;-P De zwarte teef begon te kokhalsen en heeeeele vieze bekken te trekken. Ook de kleine grijze man begon roze belletjes te blazen, en de bruine teef spoot alles gewoon weer lekker terug. Maar uiteindelijk hebben ze allemaal genoeg binnen gekregen en zijn ze het alweer vergeten!

Ook Jody heeft haar pilletje binnen gekregen. Ze heeft honger als een paard. Het liefst eet ze de hele dag, dus proberen we haar maar op haar wenken te bedienen.

Vandaag kwam Twanneke puppies kijken. Ze was erg gecharmeerd van al het zwarte schoon (groenendaeler liefhebber ) Maar ook de bruine meid was toch wel erg dottig.

Volgens de “statistieken” zijn de pups boven gemiddeld. Met 170 gram gemiddeld. De groene reu zit op ruim 1400 gram en ook de zwarte teef zit al bijna op 1300 gram. De kleine man zit nog steeds percentagegewijs boven z’n blauwe broer. De gewichten staan weer in het schema op de site.

Ook de grijze reu heeft nu zijn oogjes open. Het is echt een heel verschil in hun gedrag, nu ze een beetje de wereld in kunnen kijken. Ze reageren inmiddels ook al wat op geluidjes. Tijdens het maken van de portretjes (ook weer nieuw op de site!) hielp het maken van piepgeluidjes om de oogjes open te houden en de oortjes wat op te tillen. Heel leuk om te zien.

Verder blijft het gewoon heerlijk klein en zacht en schattig spul. De lamp is vandaag uitgegaan. Ze kruipen nu wat meer tegen elkaar, maar ze hebben het niet duidelijk koud. We moeten nu wel een gewone lamp op gaan hangen, want het is een donker hok nu zo. Niet zo goed voor de foto’s en de filmpjes

16 januari:
22:06u: Het gaat hartstikke goed met de pups. Behalve de grijze reu, heeft iedereen de oogjes open. De een wel iets wijder dan de ander, maar ach… En die grijze? Die komt er ook wel. Hij loopt gewoon een klein stukje achter op de rest, dus duurt dit bij hem ook ietsje langer!

Ze worden met die open ogen direct een stukje eigenwijzer! Ze zijn wat meer op onderzoek uit en maken een hoop herrie tijdens ‘voedertijd’. Nu kunnen ze natuurlijk zien wie ze zo in de weg zit Dat wordt wat als die oren open gaan. Daar gaat onze nachtrust!

Morgen is het tijd voor de eerste ontworming. Dat kan nog gezellig worden.. hihi.. Ook Jo krijgt d’r pilletje, zodat ze met z’n 6en weer lekker worm vrij zijn. Ze zullen wel een flinke hekel aan ons krijgen… mmmm… We zullen het afwachten.

Verder hebben we weer een weegsessie gedaan, en goed nieuws: De kleine heeft in percentage z’n grote ‘blauwe’ broer ingehaald. Hij zit nu op 332%. Dus ookal is hij nog klein, hij komt genoeg aan en ontwikkeld zich goed!

14 januari:
23:06u: De dag is weer lekker rustig verlopen. De pupjes groeien goed, evenals de nageltjes, die ik vandaag weer een beetje bijgeknipt heb. Ook de kleine reu is goed gegroeid. We hebben hem regelmatig aangelegd en dat heeft zijn vruchten afgeworpen, want hij heeft er 15% bijaan gedronken.

De oogjes van de groene reu, de blauwe reu en de zwarte teef zijn bijna volledig open.

Die van de grijze reu en de bruine teef zitten nog potdicht Het is wel een heel verschil hoor, nu ze je een beetje aan beginnen te kijken.

Jody heeft sinds vandaag wat puppymelk gekregen. Ze vindt het helemaal lekker. We schenken de melk over de puppybrokjes die ze normaal met lange tanden eet, met als resultaat dat ze ze met grote gulzigheid wegwerkt. Nu nog hopen dat ze er niet van aan de race raakt, want dat is bij Jo toch wel een gevoelig punt. Tot nu toe gaat het goed.

13 januari:
23:45u: We hebben vanmorgen weer heerlijk uit mogen slapen van de kleintjes en hun moeder. Wat een verademing is dat toch. Vanmiddag is Arianne, de verloskundige, weer een keer naar het kroost komen kijken. Ze was diep onder de indruk hoe hard ze gegroeid zijn. Ze heeft ze een week geleden voor het laatst gezien! Tja, en inmiddels zitten ze toch bijna allemaal op de rand van de kilo. Behalve het kleine reutje natuurlijk. Hij krijgt wat extra zorg van ons. Het lijkt er een klein beetje op dat hij met dat gepiep van hem, iets te veel verbruikt dan goed is, want de laatste twee dagen is hij niet zo hard gegroeid. Dus we leggen hem lekker vaak aan, zodat hij de rest eens even goed in kan halen!

We hebben ze allemaal ook even lekker ingevet. Ze hebben nu allemaal stekeltjes en zien er heel hip uit! Ze hadden wat last van droge huidjes. Dat is niet zo gek, gezien we al een tijdje met een te droge atmosfeer te kampen hebben. De luchtbevochtiger draait overuren (al maanden 24/7 op de hoogste stand), maar de houten vloer lijkt al het vocht aanwezig, op te zuigen. Maar, daar lijkt een oplossing voor te zijn gekomen, want vanavond hadden we lekkage! De vloer heeft voorlopig genoeg water gekregen, zullen we maar zeggen We zijn een uur of 3 bezig geweest om het probleem op te lossen, wat gelukkig gelukt is, maar of de vloer weer herstelt, dat is echt afwachten. Op dit moment komt ie zo’n 5cm van de grond af… Kan wel janken…

Morgen gaan we bij de dierenarts alvast de ontwormingskuren halen voor de pups en Jody voor aanstaande donderdag, en voor Jody gelijk wat puppymelk. Ze kan wel wat extra steun wat melkproductie betreft gebruiken. Maar Jody doet het verder geweldig. Ze ziet er super goed uit, bijna beter dan voor de dekking. Ze glanst nog mooi en heeft lekker veel energie. De ‘tent’ boven de werpkist is een succes. Ze gaat er regelmatig lekker onder liggen met d’r kroost.

12 januari:
22:30u: Weer een berichtje in het blog. Er is nu echt sprake van een ritme. De pups groeien allemaal goed, Jody doet het goed, en vertoont geen tekenen meer van de borstontsteking en de ruimte aan de bar wordt krap, dus er moet wat meer gevochten worden. Nu ga je in het gewicht de sterkere van de zwakkere onderscheiden.

Donderdag was het kroost trouwens een week oud. Met een kleine vertraging heb ik de nieuwe portretjes op de site gezet. Ze zijn weer heel schattig, al zegt ‘oma’ het zelf. En we hebben de knopen doorgehakt. De namen zijn aan een pup gekoppeld. Dit was nog niet verplicht, aangezien de puppen pas met het chippen echt aan de naam gekoppeld worden, maar we wilden ze graag een echte naam geven, ipv ‘Bulldozer’, ‘Benjamin’, ‘Rupsje-nooit-genoeg’ (of dikkertje dap ), ‘Tantetje’ en ‘die blauwe’. Dus is nu de kogel door de kerk:

• Zwarte Teef (‘Tantetje’): McClaud’s Cradle Canberra
• Blauwe Reu (‘die Blauwe’): McClaud’s Cradle Copper
• Groene Reu (‘Dikkertje dap):McClaud’s Cradle Cobar
• Grijze Reu (‘Benjamin’): McClaud’s Cradle Ceres
• Bruine Teef (‘Bulldozer’): McClaud’s Cradle Caloundra

Dit zijn trouwens de namen die op de stambomen komen. De roepnaam is voor de aanstaande nieuwe eigenaar om te verzinnen. Sinds januari vorig jaar heeft de Raad van Beheer de nieuwe regel ingesteld, dat de namen binnen 10 dagen na de geboorte opgegeven dienen te worden, zodat de stambomen tegelijk met het ophalen van de pup, overhandigd kunnen worden. Daardoor is het tegenwoordig aan de fokker hoe de stamboomnamen worden, en ach, ik vind het niet erg . De namen worden vervolgens aan een chipnummer gekoppeld, en de chip bij de pup ingebracht, waardoor de naam weer aan de pup vast zit. En dit gaat tussen 5 en 7 weken gebeuren, daarvoor moet tegen die tijd nog een afspraak met de chipper gemaakt worden. Ja ja, het is allemaal een heel geregel hoor;-).

We hebben de pups ook weer gewogen. We wegen ze nog wel dagelijks (omdat ik het zooooo leuk vind), maar ik zet nog maar wekelijks de gewichten op de site. Maar een kleine tip van de sluier: Cobar (de groene dus) is al ruim een kilo!!! 1032 gram! Hij doet z’n bijnaam wel eer aan he?! De kleine reu is inmiddels ruim de 600gram grens over, en doet het ook nog steeds hartstikke goed. In percentage zijn ze allemaal ruim 250% van hun geboorte gewicht.

We hebben van de kist iets meer een nestje gebouwd. Jody toont namelijk enorme intresse in onze kledingkast: Als een van de schuifdeuren iets open staat, dan piept ze er tussendoor, gooit de niet gewenste kledingstukken (zoals krakende jassen etc) eruit en maakt er een fantastisch nest van. We verwachten eigenlijk dat ze wel eens het hele gezin die kant op wil verhuizen. Daarom hebben we haar ook in de kist een kleine afdak gegeven, zodat ze iets meer het gevoel van een hol heeft. Of het werkt, dat is natuurlijk nog af te wachten, maar het is het proberen waard.

10 januari:
11:28u: Eindelijk!!! Eindelijk heb ik een lange nacht gemaakt! Ik voel me als herboren! Wat een genot! haha..

Ik heb vanmorgen de anti-dood-lig-buizen eruit gehaald. Ze gaven meer last dan geluk. Regelmatig de pups in ‘paniek’ omdat ze geen kant meer opkonden. Ze blijven toch de hoeken opzoeken. En mocht Jody per ongeluk op een van de pups gaan liggen, dan laten ze dit echt wel horen hoor;-) Ze zijn het er al niet mee eens als ze iets opzij geschoven worden!

21:13u: De pups zijn weer flink gegroeid. Ze zijn weer gewogen en de groene reu spant echt ruim de kroon: 900gram. Dat is 105 gram in een dag! Wat een vretertje;-). Vanavond is Daphne even komen kijken. De pupjes lagen stuk voor stuk heel ontspannen in d’r handen te slapen. Schattig hoor. Ook bij het wegen waren ze al zo lekker ontspannen. Nou ja, een aantal van de 5 (zie foto’s).

Jody vindt het heerlijk om buiten weer lekker achter een balletje aan te rennen. Je ziet haar echt genieten van de lichaamsbeweging. Het is niks voor haar om de hele dag in die kist te liggen bij de pups. Dus we dagen haar weer wat meer uit, gedurende de dag. En ze vindt het prachtig.

9 januari:
23:00u: Vanmorgen moest ik weer vroeg op voor het werk. De nacht is weer rustig geweest. Alle inwoners van dit huis zijn gewend aan de situatie. We worden niet meer wakker van ieder gilletje en ook van Jody worden we niet gauw meer wakker.

Ik had een korte werkdag, dus ik kon weer op tijd genieten van de wurmpjes. Ze hebben allemaal het ‘op-de-rug-liggen’ ontdekt, wat schattige plaatjes geeft. Ook de anti-dood-lig-buizen vormen een soort klimrek, waar de pups overheen proberen te klimmen en soms zelfs een poging tot koppertjeduikelen op wagen. Zo nu en dan ligt er een in de hoek volledig klem en dan zullen wij (en de buren) het weten.

Vandaag is er een keer geen bezoek geweest. Van de week waren er nog twee buurmannen even komen kijken (die stoere binken ).

We hebben weer een paar filmpjes gemaakt. Ze staan op de nest-pagina. De kleine Benjamin blijkt geen geruisloze eter te zijn. Het is hier stiller als ze niet drinken dan als ze allemaal lekker aan de bar hangen. Het is ook hard werken voor het grut; Elkaar lekker in de weg zitten, liggen of schuiven, ruzie maken om die ene tepel, dan nog die tepel leegtrekken, en het liefst daarna als toetje nog even een verse tepel. Tja, en als je dan nog niet genoeg hebt en de tepels blijken leeg te zijn, dan kan je dat natuurlijk niet zomaar van je kant laten gaan. Dan moet er toch even een lichte vorm van protest komen!

8 januari:
22:45u: Tja, toen moest ik gewoon weer aan het werk; Het echte leven draait gewoon door. Helaas, ik moest dus de kleine frummeltjes missen vandaag.

Vanmorgen om half 7 ging mijn wekker. Voor het eerst had Jody of de pups me nog niet wakker gemaakt, maar nu was het dus m’n wekker die mijn nachtrust verstoorde. In de kamer gekomen, was Jo keurig de kids aan het voeden. Even een paar aan de minst populaire tepels gelegd en toen gauw aan het ochtendritueel begonnen. Ik heb extra van de kleintjes genoten; Even wat extra knuffels gepikt.

De pups heb ik vanavond pas weer gewogen, rond half 9. Ze zijn allemaal weer gegroeid, maar de beide teven iets minder dan hun broertjes. Die gaan we dus iets vaker aan de ‘goeie’ tepels leggen. Maar te langzaam gaan ze niet; Ze zijn allemaal al ruim 90% zwaarder, en de groene reu is al twee keer zo zwaar als met de geboorte! Rupsje-Nooit-Genoeg dus

Vanavond zijn Jody’s opa en oma van Peter’s kant op kraamvisite geweest (Peter’s ouders dus). Ook zij waren helemaal onder de indruk van het hoge knuffelgehalte

Een korte vandaag. Morgen moet ik weer werken, maar ben ik om 12 uur alweer klaar. Dan zullen er wel weer meer verhalen komen!

7 januari:
12:30u: Vanmorgen was Jody weer een beetje onrustig. Ze had gister wat last van diaree, dus ben ik er om 7 uur uit gegaan om haar even uit te laten. Daarna is ze gaan voeden en ben ik nog eventjes terug m’n bed in gegaan. Die korte nachten vreten toch wel aan je hoor…

Vanmorgen om 9 uur er weer uit gegaan en gelijk de pups weer goed aangelegd; Jody had duidelijk weer pijn, dus ik moest haar weer een klein beetje dwingen. Sneu hoor! Maar het is ook een leuke dag voor Jody, want ze is vandaag jarig! Ze is 3 jaar geworden! Bij deze wil ik natuurlijk Hammer, Harley, Haylee, Nuppu, Noushka en Asha ook van harte feliciteren met hun verjaardag!

Rond 10:00u weer even gewogen. Ze hadden allemaal de buikjes goed rond en waren daardoor een stuk rustiger en lieten zich iets makkelijk wegen. De gewichten van vanavond komen dus in het schema, maar een kleine tip van de sluier: Ze zijn allemaal zo’n 70% zwaarder dan op hun geboortedag! Ze zijn nu ook duidelijk aan onze geur gewend, want ze worden nu ook in onze armen rustig. Lief hoor.

Ze zijn rond 22:00u pas weer gewogen. De weegschaal kreeg ineens kuren, maar gelukkig had de buurvrouw er nog eentje te leen. Ze zijn allemaal weer flink gegroeid en rond de 80% zwaarder dan bij hun geboorte! Dat gaat dus goed. Ze staan ook allemaal weer op de foto voor het ’smoelenboek’. Verder is het heel rustig geweest vandaag. Geen bezoek, wel een paar uurtjes met mams het rijk alleen gehad. Maar dat ging allemaal prima.

6 januari:
10:25u: De nacht is nu goed gegaan. Om 8:00u hoorde ik wat pupjes piepen en daarop begon Jody weer te drentelen en te piepen. Ik ben er dus maar even uit gegaan om te kijken. Ze lag gewoon in de kist de pups te voeden, en gaf ‘antwoord’ aan een verdwaalde pup in de hoek. Niks aan de hand dus. Even later heb ik ze wel weer even allemaal aangelegd en zelf wat gemasseerd. Jody vond het zeker niet prettig, maar je zag haar gaandeweg ontspannen. Tja, ze zijn ook niet echt zacht-potig die kleintjes. Het drinken gaat gepaard met flink wat ruk en trek werk. En als de boel dan een beetje gevoelig is…

Net om een uurtje of 10 die kleine aapjes weer gewogen. Ze doen het stuk voor stuk goed. Ook de kleine reu kan het tempo van z’n broers en zussen heel goed bijhouden. Ook hij is al bijna 150% van zijn geboortegewicht!

De jongens hebben vandaag een nieuw bandje gekregen. Ze waren alweer uit hun oude bandje gegroeid.

Nu hebben ze ipv het enkele touwtje, een mooi gevlochten bandje!

22:00u: De rest van de dag is het allemaal rustig gebleven. De pups drinken en slapen en drinken en slapen. Wat een leventje;-) Vanavond zijn ‘tante’ Suzanne, ‘oom’ Martijn en Nienke (mijn zus, zwager en bijna 5 maanden oude nichtje) geweest. Even kijken naar dat kleine grut. Nienke vond ze ook allemaal best interessant.

Vanavond rond 19:00u heb ik ze weer even gewogen. Deze gewichten heb ik in het schema gezet, omdat ik vanaf nu iedere dag om 19u ga wegen. Want ik moet volgende week helaas weer aan het werk en kan dus niet meer iedere dag om 10 uur wegen. Daarom zit er een behoorlijke sprong tussen de verschillende gewichten. Ze groeien hard, maar zo hard .

5 januari:
10:00u: De nacht is vrij rustig verlopen. Maar rond 6 uur begon Jody heel hard te piepen en werd ze heel onrustig. Ze ging steeds in en uit de kist en presteerde het om de slaapkamer in te komen om daar op bed te klimmen. We hadden haar al een paar keer terug gestuurd en uitgelaten, maar ze bleef heel onrustig. Toen ik haar temperatuur nam, bleek het 39 graden Celcius. Dit was dus aan de hoge kant. Na het een tijdje aangekeken te hebben, heb ik Arianne gebeld (met een kleine van bijna 2 is die al voor het licht wordt wakker;-) ) en met haar overlegt. Zij zou de kliniek even bellen en daar overleggen en terugbellen. Jody heeft waarschijnlijk een beginnende borstontsteking. Heel naar natuurlijk. Ze wilde dus wel heel graag die kleintjes zogen, maar het deed haar pijn. Onze taak nu, om de pups regelmatig aan te leggen, en vooral aan de niet zo populaire tepels (ze hebben de keuze uit 10, maar willen allemaal perse die ene!) en deze ook een beetje te masseren. Vanmiddag gaan we d’r weer even tempen en heel hard hopen dat die gedaald is.

17:45u: Het gaat weer wat beter met Jody. Ze heeft duidelijk nog pijn als de pups hun werk aan de tepels verrichten (ze knijpt dr ogen stijf dicht..), maar ze laat het helemaal toe. Het gepiep en onrustige gedrag is verdwenen. Ook de verhoging is wat gezakt. Rond half 4 was het 38,7. Gelukkig maar.

De pups zijn nog steeds vreselijk ongeduldig. Vooral ‘groentje’ is echt “Rupsje-Nooit-Genoeg”. Ze groeien als kool. Arianne kwam ze vandaag nog eventjes bekijken, en was het met me eens dat ze enorm gegroeid zijn. Vanavond om 19u gaan we ze weer even wegen.

22:00u: Jody’s temperatuur is gedaald naar 38,5 en lijkt zich een stuk beter te voelen. De pups zijn weer gewogen, wat inmiddels een bijna onmogelijke opgave is, want ze klimmen overal uit. Op naar de nacht, hopelijk een iets langere nu, want die heb ik dit jaar nog niet gehad ;-s

4 januari:
Vanacht is alles goed gegaan. Ik had mijn wekker om de 3 uur gezet om eventjes te checken of ze het wel warm genoeg hadden onder de lamp, Jody ze wel goed bleef zogen, kortom, of ze het allemaal wel goed zouden maken! En dat was zeker het geval. Iedere keer weer als ik door het raam naar binnen keek (de slaapkamer grenst aan de woonkamer met een mooi raam ertussen, dus sneak preview!) lag ze d’r kroost weer te zogen. Ze doen het allemaal goed; Kids maar ook de moeder.

Jody heeft honger als een paard. Ze eet alles wat we haar voorschotelen gretig op. Ik heb haar vanmorgen gewogen en ze weegt nu weer 17,5 kg. Weer netjes terug op haar gewicht van de dag van de dekking. Ik ben van plan om haar dagelijks te wegen, om zo in de gaten te houden dat de pups haar niet volledig leegzuigen.

De pups zijn ook weer gewogen:

• zwarte teef: 404 gram> + 61 gram sinds de geboorte
• ‘blauwe’ reu: 375 gram> + 37 gram sinds de geboorte
• ‘groene’ reu: 434 gram> + 62 gram sinds de geboorte
• ‘grijze’ reu: 295 gram> + 40 gram sinds de geboorte
• bruine teef: 364 gram> + 52 gram sinds de geboorte

Ze zijn dus allemaal gegroeid. Verder houden we Jody’s temperatuur nog een tijdje in de gaten.

De puppen lijken onverzadigbaar. Vooral het kleine reutje (grijs) en de bruine teef liggen bijna 24 uur aan de bar. Ze schromen zich dan ook niet om een broertje of zusje uit de weg te ruimen, zodat zij de beste tepel hebben!

Vandaag is de moeder van Pawee (El) langs geweest. Even op een afstandje kijken naar haar kleinkinderen. Pawee zelf moet nog eventjes wachten voor hij zijn vriendinnetje en kids mag bezoeken. Tot grote onvree van meneer:

Ook Jody’s opa (mijn vader ) heeft even een blik in de kist geworpen. Verder hebben we het rustig geprobeerd te houden. Het is hard werken voor Jody om die kids tevreden te houden!

3 januari:
Na een zware nacht ligt het resultaat in de werpkist. Tevreden maar ongeduldig drinkend bij moeders.
Rond 3 uur ’s nachts was de eerste perswee zichtbaar bij Jody. Ik heb daarop, geheel volgens afspraak, gelijk Arianne uit bed gebeld. Zij kwam er gelijk aan, gewapend met de videocamera. Amper drie kwartier nadat zij binnen stapte, was de eerst pup om 4:13u een feit: een zwarte teef van 343 gram. Deze was nog maar amper drooggelikt door Jody, of de volgende pup, een zwarte reu van 338 gram, melde zich om 4:26u. Er waren geen weeen zichtbaar bij Jody, dus het ging voor ons verbazend snel. Ook over de verdere bevalling, hebben we amper weeen gezien bij Jody en bleef ze heel rustig. Ze hijgde niet eens.

Twee uur na de eerste pup, kwam om 6:13u weer een zwart reutje ter wereld, dit keer van 372 gram. En weer vrij vlot na zijn voorganger, kwam om 6:41u nog een zwart reutje, van 255 gram.

Jody werd na een tijdje heel rustig en begon aan haar taken als moeder. De pups werden goed schoongemaakt en de buikjes werden goed gemasseerd. Het leek erop dat ze klaar was. Om een uur of 8 belde Arianne haar collega van de Dierenkliniek, om advies rondom de zogenaamde ‘piton’-injectie, omdat er mogelijk een nageboorte of een deel hiervan was blijven zitten. Het advies werd dus gegeven om de injectie toe te dienen. Ook na het toedienen van deze injectie, leek weeenactiviteit uit te blijven. Ze werd niet onrustig, ging niet hijgen en bleef rustig haar volledig zwarte kroost zogen.

We waren er van overtuigd dat het erop zat, en dat het tijd werd de geboorte van de 4 musketiers te vieren met een kop warme choco met een flinke dot slagroom! En terwijl Arianne dit klaarmaakte en ik mijn stiekeme wens op een chocoladebruin teefje uitsprak, wierp ik nog eventjes een blik in de kist. Dat was maar goed ook; Er lag ineens een 5e pup nog in de vliezen te glibberen!!!
Snel hebben we de vliezen van het bekkie afgehaald en heeft Arianne de pup geholpen op te starten. Deze had het een beetje benauwd door het slijn in de longetjes, en begon al een wit tongetje te krijgen… Maar na een professionele ‘reanimatie’ poging, begon de pup te gillen en bleek het een erg sterk willetje te hebben. Toen hadden we pas tijd om te kijken wat de kleur en het geslacht van dit pupje was. Tot onze grote verrassing en vreugd bleek het een CHOCOLADEBRUIN TEEFJE te zijn!!! Ons geluk kon niet meer op! Ze werd geboren om 9:55u en woog 312 gram.

We hebben de choco ons lekker laten smaken. Na nog wat weifelend de kist ingekeken te hebben, konden we uiteindelijk toch zeggen dat de bevalling er op zat. 5 wonderschone kelpies tevreden bij moeder Jody. Wat een nacht en wat een ochtend!!!

This post is filed under Jody. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.